Soms komt er een boek voorbij waarvan je denkt: leuk, misschien steek ik er een paar handige tips uit.
En soms komt er een boek voorbij dat je leven compleet op z’n kop zet.
Voor mij gebeurde dat in 2019.
Ik las het boek GRIP van Rick Pastoor.
Eerlijk gezegd was ik er niet eens bewust naar op zoek. Ik had het idee dat ik mijn zaken eigenlijk best aardig op orde had. Ik was een gelukkig mens, had leuk werk, een fijn gezin, veel hobby’s en genoeg plannen. Kortom: niets te klagen.
Maar nieuwsgierig als ik ben begon ik toch te lezen.
En toen gebeurde er iets wat ik niet had verwacht.
-Ik ging mijn agenda anders gebruiken.
-Ik begon taken systematisch vast te leggen.
-Ik maakte schoon schip in mijn e-mail.
-En iedere vrijdag ging ik terugkijken op mijn week.
En eerlijk is eerlijk: ik werd er nog blij van ook. Het gaf rust. Structuur. Richting.
Sindsdien ben ik er eigenlijk dagelijks mee bezig.
Van persoonlijke fascinatie naar een artikel
Fast forward naar nu.
Een tijdje geleden werd ik benaderd door het tijdschrift BSM – Basisschoolmanagement met de vraag of ik een artikel wilde schrijven over GRIP in het onderwijs.
Die tip kwam via Rick Pastoor zelf.
Dat was even slikken.
Want ja… wie ben ik om daar over te schrijven?
In het verleden heb ik regelmatig contact gehad met Rick Pastoor over GRIP en de koppeling naar onderwijs. Ik heb podcast met hem opgenomen voor zijn community om te praten over hoe ik denk dat GRIP past in het onderwijs. Voor leerkrachten en vooral ook directies.
Daardoor dacht ik: misschien is dat juist interessant. Want ik gebruik de methode inmiddels al jaren in mijn eigen werk en leven. En ik heb met eigen ogen gezien wat er gebeurt als je deze principes toepast.
Het onderwijs heeft hier misschien nog wel meer aan
Het boek GRIP is oorspronkelijk geschreven voor kenniswerkers, managers en ondernemers. Mensen uit de zakenwereld dus.
Maar ondertussen werk ik al jaren in het onderwijs. En daar zie ik iets opvallends.
Iedereen heeft het druk.
Leerkrachten. Intern begeleiders. Directeuren.
Vergaderingen. E-mails. Overleggen. Administratie. Ad-hoc vragen.
En ondertussen proberen we ook nog datgene te doen waar het eigenlijk om draait: goed onderwijs geven aan kinderen en/of daar leiding aan geven!
Dat lukt lang niet altijd.
Niet omdat mensen hun werk niet goed willen doen.
Maar omdat tijd en aandacht voortdurend versnipperen.
Het is ook geen geheim dat het onderwijs kampt met een hoog aantal burn-outs. En dat veel mensen het gevoel hebben dat ze vooral brandjes aan het blussen zijn.
Terwijl juist de belangrijke dingen vaak blijven liggen.
Daarom deze Substack
In de komende periode wil ik in een serie korte artikelen laten zien hoe de principes uit GRIP werken in de praktijk van het onderwijs.
Niet als theorie.
Maar als iemand die er al jaren mee experimenteert.
Iemand die fouten heeft gemaakt.
En iemand die gaandeweg heeft ontdekt wat wél werkt en wat niet.
Ik ga het onder andere hebben over:
- waarom je agenda misschien niet zo werkt als je denkt
- waarom een takenlijst je hoofd rust geeft
- hoe je voorkomt dat e-mail je dag overneemt
- waarom de wekelijkse review misschien wel het belangrijkste onderdeel is
- en hoe je tijd kunt vrijmaken voor het werk dat er echt toe doet
Wat je eraan gaat hebben
Mijn belofte aan jou als lezer:
- je krijgt praktische ideeën die je meteen kunt toepassen
- je ontdekt hoe je rust creëert in een drukke werkweek
- je leert prioriteiten stellen zonder schuldgevoel
- en misschien nog wel het belangrijkste: je gaat merken dat werk weer overzichtelijk kan voelen
GRIP is namelijk geen strak systeem.
Het is juist het tegenovergestelde.
Het geeft ruimte, rust, flexibiliteit en overzicht!
Tot slot
De afgelopen jaren heb ik vrienden, collega’s en mensen uit het onderwijs enthousiast gemaakt om met GRIP te experimenteren. En vrijwel iedereen zegt na een tijdje hetzelfde:
“Waarom heeft niemand me dit eerder geleerd?”
Misschien had iemand het ons ooit moeten vertellen.
Maar goed nieuws: dat kan alsnog.
En daar ga ik je de komende tijd bij helpen.
Wil je niks missen? Abonneer je dan op deze substack!
Martijn van Vuuren 