Hoe “heb je even?” je agenda overneemt.
Heb je even?”
Je kent de vraag. Je hebt hem vandaag waarschijnlijk al meerdere keren gehoord.
En je weet ook hoe het gaat. Het is nooit “even”.
Het wordt een gesprek van tien minuten. Dat leidt tot een actie die jij oppakt.
Die ergens op een briefje belandt. Of in je hoofd blijft hangen.
En ondertussen stond er al iets gepland. Dat nu naar morgen schuift.
Zo begint elke dag opnieuw
Een school is geen kantoor. Er is geen stilte. Er is nauwelijks een moment waarop niemand iets van je wil.
Collega’s lopen binnen. Een ouder staat onaangekondigd voor de deur. Een leerling heeft “een probleem”. Er is iets misgegaan op het plein. En de vergadering van vanmiddag vraagt toch nog even voorbereiding.
Al die momenten zijn begrijpelijk. Ze horen bij de baan.
Maar bij elkaar opgeteld betekenen ze dat jouw dag eigenlijk niet van jou is.
Wat ad-hoc in de praktijk betekent
We noemen het ad-hoc. Maar wat bedoelen we daar eigenlijk mee?
Het zijn de zaken die niet gepland stonden. Die geen uitnodiging stuurden.
Die gewoon verschijnen.
Soms is dat prima. Een school moet flexibel kunnen reageren. Dat hoort erbij.
Het probleem is niet dat ad-hoc bestaat. Het probleem is wat het doet met alles wat wél gepland stond.
Want terwijl jij reageert op wat er nu voor je neus staat, liggen de dingen die je zelf had gepland te wachten. Stil. Geduldig. Tot het einde van de dag. Waar je dan alsnog mee begint.
De valkuil van de open deur
Er zit iets fijns aan altijd beschikbaar zijn. Je voelt je nuttig. Je lost dingen op. Mensen weten je te vinden.
Maar het heeft ook een keerzijde die je pas ziet als je er goed naar kijkt.
Als jij altijd reageert, leert je omgeving dat. Vragen worden minder goed voorbereid. Kleine beslissingen die collega’s zelf kunnen nemen, landen toch bij jou.
“Even overleggen” wordt een gewoonte.
Niet omdat mensen het slecht bedoelen. Maar omdat jij er altijd bent.
En zo verander je langzaam van schoolleider of leerkracht in doorgeefluik.
Wat er ondertussen blijft liggen
Dat is de kern van het probleem.
Ad-hoczaken voelen urgent. Er is iemand bij betrokken. Het vraagt nú een reactie.
Maar de dingen die werkelijk belangrijk zijn voor jouw klas of school, die roepen niet. Die zitten stil op je takenlijst te wachten.
De voorbereiding op het komende thema, die ene rekenles die morgen op het programma staat. Of voor directeuren het lesbezoek dat je al weken wil inplannen. Het gesprek met die leerkracht dat steeds wordt verschoven. De meerjarenvisie die “er echt van moet komen”.
Urgentie wint het van belang. Elke dag opnieuw. Niet omdat je het wilt. Maar omdat de dag zo ingericht is.
Een kleine reflectie
Probeer dit eens.
Kijk aan het einde van deze week vijf minuten terug. Schrijf op:
- Wat had ik vandaag gepland?
- Wat is er onaangekondigd tussengekomen?
- Wat is er daardoor blijven liggen?
Niet om schuld te verdelen. Maar om de kloof zichtbaar te maken. Tussen wat je van plan was en wat je werkelijk deed.
Die kloof heeft een naam. Je noemt het ad-hoc. Maar eigenlijk is het dit: jouw werkdag die geleefd wordt door je omgeving, in plaats van door jou.
En dat is iets waar verandering in mogelijk is.
Tot de volgende
Dit was de laatste Substack van thema 1.
De afgelopen weken hebben we samen verkend waarom het in het onderwijs zo lastig is om grip te houden op je tijd. Van de verborgen werkdruk tot open loops, van e-mail tot de ad-hocchaos van alledag. Geen oplossingen nog. Wel herkenning. En dat was precies de bedoeling.
Want voordat je iets kunt veranderen, moet je eerst zien wat er eigenlijk speelt.
Over twee weken start thema 2: Grip op je week.
We beginnen bij de agenda. De eerste trap van de drietrapsraket uit GRIP. En we nemen er de tijd voor, want er valt meer te zeggen over een agenda dan je misschien denkt.
Stap voor stap werken we toe naar meer rust, orde en overzicht. Niet als theorie, maar concreet. Toepasbaar in jouw schoolweek.
En er is aandacht voor het verschil dat er écht is tussen een leerkracht en een schoolleider of KC’er. Want de agenda van een directeur werkt anders dan die van iemand voor de klas. Die nuance verdient een aandacht.
Wil je niks missen?
Abonneer je dan op deze Substack.
Wil je niks missen?
Like en abonneer je dan op deze Substack. En deel dit artikel gerust als je iemand kent die dit wellicht herkent. Dat helpt mij om meer mensen te bereiken die baat hebben bij meer grip op hun werkweek.
Het geheim van Slim werken in 6 thema’s
- Waarom we altijd tijd tekort komen.
- Grip op je week
- Grip op je taken
- Grip op je prioriteiten
- Grip op communicatie en focus
- Het geheim van duurzame rust
- …???
Martijn van Vuuren 