Geplaatst in blogs

Ode aan Angeren!

Vandaag vieren we het jubileum van De Harmonie in Angeren. Ze bestaan alweer ruim 100 jaar en daar gaan we bij stil staan vanavond. En wat ben ik blij dat ik daar bij mag zijn! Ik durf bijna wel te zeggen dat ik zonder de harmonie van Angeren misschien wel niet zoveel op het podium zou hebben gestaan als dat ik nu kan en mag doen. 

Ik denk dat ik toch al ruim 15 jaar betrokken ben bij het jaarlijkse themaconcert van het orkest uit Angeren. En ja, ik heb wel eens een jaartje overgeslagen omdat ik niet kon, maar voor de rest mocht ik er altijd bij zijn. En dat vond en vind ik een feest.

Want waar een klein dorp toch groot in kan zijn!!!
De harmonie in Angeren is een geweldige club muzikanten die ieder jaar weer weten te verrassen. Er is daar een harde kern binnen de vereniging die het ieder jaar weer voor elkaar krijgt om met een origineel idee te komen. 

Ik weet eigenlijk niet meer helemaal zeker wat mijn eerste concert was, maar in mijn herinnering was dat een musical concert. Mijn bijdrage was nog heel bescheiden. Ik mocht een lied zingen en we waren met een grote groep mensen levende personages uit diverse musicals. Ik denk dat ik voor de eerste keer het concert mocht presenteren tijdens het circus thema. Als circusdirecteur mocht ik het programma aan elkaar praten. Een jaar later mocht ik zelfs met het orkest mee op reis naar Disneyland Parijs voor het Disneyconcert. 

Wat later werden de thema’s steeds verder uitgedacht en werden veel thema’s geïnspireerd op bekende televisieprogramma’s. Zo mocht ik een avond Robert ten Brink spelen in een concert met het thema ‘All you need is love’. Compleet met vooraf opgenomen videoboodschappen, een camper, opnames in het dorp en een heuse liefdesbank in de zaal.
Ook hebben we Miljoenenjacht gedaan. Met kandidaten uit het publiek hebben we diverse spellen gespeeld en uiteindelijk koffertjes open gemaakt met daarin de prijzen en de te spelen nummers. Ook kijk ik met veel plezier terug op een muzikale pubquiz die ik mocht presenteren en het concert in het thema Revue, waar ik samen met mijn toenmalige musical groep De Highlights heb mogen zingen en zelfs voor het eerst dansen in Angeren!

Een bijzondere editie was “Soldaat van Angeren” waarin we een waargebeurd oorlogsverhaal uit Angeren speelden met de plaatselijke toneelvereniging en prachtige muziek van het orkest. Natuurlijk gebaseerd op Soldaat van oranje. 
Daarna hebben we nog een muzikale ode aan het dorp zelf gebracht in het concert: ‘Angeren ons Plekske’ en het laatste grote concert: Oh wat een (100) jaar. Een avond vol met tien verkledingen uit de tien decennia dat de vereniging oud was.

Het leuke voor mij in Angeren is dat ik er zoveel vrijheid krijg en dat ze me inmiddels door en door kennen. De geweldige concertcommissie weet inmiddels precies wat ik leuk vind, waar mijn kracht ligt en nooit is iets te gek. Er is veel ruimte voor improvisatie, er is heel veel ruimte voor interactie met het lieve publiek uit Angeren en ook krijg ik veel ruimte in de keuze van de liedjes die ik samen met het orkest mag zingen. En de laatste jaren heb ik steeds meer de kans gekregen om mezelf te laten zien als presentator maar ook als zanger. 

Ik weet heel zeker dat ik door de concerten in Angeren zoveel plezier heb gekregen in het werken met orkesten en dat dit mede ook een reden is geweest dat ik nu met orkesten door het hele land mag optreden tijdens mijn “Hollandse Meesters in Concert” concerten. Misschien überhaupt wel het presenteren en zingen. Daar heb ik heel veel ervaring op mogen doen. Daar heb ik de vrijheid gevoeld om mezelf te zijn, om grenzen op te zoeken, er soms misschien overheen te gaan. Om lekker gek te mogen doen, maar ook om mooie gesprekken te voeren met mensen uit het publiek. We hebben doldwaze maar ook mooie serieuze concerten samen gegeven. En vanwege dit bijzondere jubileum dat we vandaag gaan vieren, wil ik de vereniging (d.m.v. Deze blog) heel graag bedanken.

En namen noemen is gevaarlijk, maar toch wil ik heel graag de harde kern van de concertcommissie van de afgelopen jaren even noemen. Tom, Kitty en Ella; jullie zijn toppers! Ook de dirigent Casper, die het soms zwaar te verduren heeft met alle gekkigheid die wordt bedacht, wil ik bedanken! We gaan er vanavond een knalfeest van maken!!! Ik heb er super veel zin in!

Geplaatst in blogs, Geen categorie

De premiere van Hollandse Meesters in Concert is een feit!

Wie had dat gedacht? Wat heb ik er lang op moeten wachten!

Zaterdag 14 mei, mocht ik dan eindelijk Hollandse Meesters in Concert (HMIC) spelen met een fantastisch orkest. Wat heb ik staan genieten!

Ruim 2 jaar lang heb ik samen met mijn combo 23 liedjes gezongen tijdens ‘Martijn zingt Hollandse Meesters.’ Nu heb ik de eer om 10 van die nummers te mogen zingen met heuse harmonie en fanfare orkesten door het hele land. En wat een rijkdom aan klanken komen er dan voorbij.

Ik ben Emile Stoffels (arrangeur van StoffelsMusic) eeuwig dankbaar voor het feit dat hij met mij in dit avontuur is gedoken. Want het was voor hem natuurlijk een risico. Uren, dagen, maanden en uiteindelijk zelfs jaren heeft hij gestoken in dit project. Het schrijven van arrangementen, gebaseerd op de nummers die we deden tijdens mijn vorige concerten. Eigen bedachte medley’s heeft Emile bewerkt voor harmonie en fanfare. En als je dan aan het zingen bent met zo’n orkest wordt je telkens verrast door al die prachtige melodieën, tegenmelodieën, ritmes, akkoorden en leuke verrassingen. Emile heeft fantastisch werk gedaan.

Nu mag ik aan bak! Eerst het promoten van het concept en vervolgens het uitvoeren. Voor mij is het werken met orkesten door het hele land best spannend. Op het moment dat een orkest besluit het concert met mij te gaan geven, gaan ze een half jaar hard aan de bak om de stukken erin te krijgen. Maar pas een week van te voren, of zelfs op de dag van het concert zelf, kom ik bij het orkest en gaan we samen repeteren. Voor mij zal het iedere keer weer een verrassing zijn hoe dat gaat. Natuurlijk zijn er grote verschillen in de niveau’s van verschillende orkesten. Daarnaast heb je te maken met interpretaties van diverse dirigenten, verschillen in tempo en verschillende karakters. Dit zijn de dingen die het voor mij spannend, misschien soms lastig maar vooral heel leuk maken.

Want ik hou van mensen. Wat is het heerlijk om steeds weer nieuwe enthousiaste muzikanten te ontmoeten. Ieder mens vraagt om een andere benadering. De sfeer bij ieder orkest is anders. Ik hoop met mijn enthousiasme en plezier ervoor te zorgen dat iedereen zich op zijn gemak voelt en er samen met mij een geweldige avond/middag van wilt gaan maken.

De eerste keer is dat in ieder geval gelukt! Al zeggen ze soms dat Friezen wat stug zijn. Ik heb daar helemaal niets van gemerkt. Wat heb ik een fijn contact gehad met mijn contactpersoon van het orkest. Wat werd ik hartelijk ontvangen tijdens de repetitie en wat een prettige en constructieve samenwerking heb ik gehad met de dirigent. Dat belooft veel goeds voor de toekomst. Ook het publiek in Friesland heeft zichtbaar genoten. Er werd lekker luid meegezongen en ze reageerden geweldig op de vragen. En zelfs mijn “slachtoffer van de avond” Tonny kon het waarderen.

In de agenda staan alweer een aantal concerten van HMIC gepland en ondertussen ben ik ook alweer met een aantal andere orkesten in de agenda aan het duiken om een aantal concerten in te plannen. En er is nog ruimte hoor! Kijk vooral even hier voor alle informatie en laat het me weten als je vragen hebt. Ik ben erg dankbaar dat ik dit mag en kan doen!

Foto’s: Folkert Folkertsma

Geplaatst in blogs

Oh wat een circus, oh wat een show!

Ergens in 2021 zag ik een oproep voorbij komen. Stichting Talent Ontwikkelplaats Arnhem gaat de musical Evita op de planken brengen. Daarvoor zochten ze mensen die auditie wilden komen doen. Super spannend natuurlijk. Ik heb nog nooit ergens echt auditie voor hoeven doen, maar het borrelde al wel een tijdje.

Al vanaf 1994, toen mijn ouders mij en mijn zus meenamen naar The phantom of the opera in Scheveningen, was ik verkocht. Ik was betoverd door de illusie van het theater. Mensen die zingen, dansen en acteren met prachtige muziek, decors en kostuums. Ik ben mijn ouders nog steeds dankbaar dat ze ons mee namen. Ook de jaren erna gingen we steevast naar de musical in het Circustheater. Van Miss Saigon tot Elisabeth, en van Tarzan tot The Lion King. We gingen ze allemaal af. Inmiddels heb ik 139 musical gezien (ja sorry… ik ben ooit begonnen dat bij te houden 🙈) maar heb ik nooit echt zelf een musical gespeeld. (Dat is trouwens niet helemaal waar. Op de middelbare school heb ik ooit meegedaan aan een musical productie. Later heb ik ook wel een aantal jaar ‘The highlights’ gedaan. Een groep waarmee we hoogtepunten uit musicals zongen en dansten. Maar een rol in een bekende musical spelen stond toch nog wel op een soort van niet bestaand bucketlistje.)

Vorig jaar heb ik ook (online) auditie gedaan voor de musical Rent. Daar mocht ik komen spelen, maar wekelijks repeteren in Hilversum heeft me toch doen besluiten dat niet te gaan doen. Nu was er de kans om een prachtige musical te gaan doen, en ook nog eens vlak in de buurt.
Ik ben dus auditie gaan doen voor de rol van Che. De mannelijke hoofdrol, de verteller/de criticaster, de Antonio Banderas uit de film van 1996.

Gezien de Coronapademie, en het feit dat alle optredens toch stil kwamen te liggen, had ik hier ook wel tijd voor. Dat blijkt inmiddels een beetje anders te liggen. De agenda stroomt momenteel aardig vol. Maar oke, ik heb me opgegeven, 4 nummers voorbereid en auditie gedaan. Tot mijn grote vreugd kreeg ik het bericht dat ik was aangenomen. Hoe vet! Che is echt een gave, pittige en uitdagende rol. Gave muziek om je tanden eens flink in te zetten.

Inmiddels zijn we 2 maanden aan het repeteren met een geweldige club mensen. Het is een enthousiaste en gemotiveerde groep en een fijne crew die ons klaarstoomt voor de uitvoeringen straks. Afgelopen weekend hadden we ons eerste repetitie weekend. 2 Dagen lang zijn we bezig geweest met het zetten van de eerste akte. Muzikaal staat alles in de grondverf en nu zijn we dus ook op de vloer gaan spelen. Wie staat waar? Waar kom je op? Wat moet je doen? En… nu komt het moeilijkste… zoveel mogelijk uit je hoofd! Het zijn heel wat teksten, maar langzamerhand komt het er beetje bij beetje in. Gelukkig hebben we nog tot november de tijd. En die tijd gaan we zeker nodig hebben, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het een prachtige voorstelling gaat worden.

4 november speel ik de première in het Posttheater in Arnhem. Dat weekend zijn we daar nog 3 keer te zien. Het weekend erna spelen we in de Lindenberg in Nijmegen. Ik ga jullie natuurlijk tegen die tijd nog tot vervelends toe spammen met alle info over kaartverkoop. Maar dan kun je die weekenden vast in de agenda noteren! Hihi.

Ik duik zo de bladmuziek weer in en ga vanavond weer lekker door met repeteren!

HOME

Geplaatst in blogs

Het kan, het mag en wat is het fijn!

In december 2018, op het moment dat ik volop bezig was met mijn concerten van ‘Martijn zingt Hollandse Meesters’ trok ik de stoute schoenen aan. 

Ik kreeg het idee om de optredens die ik gaf op een andere manier vorm te gaan geven. Ik genoot intens van het optreden met mijn lieve en fantastische combo. Stuk voor stuk schatten die veel tijd en energie hebben gestopt om mijn belachelijke idee van een theaterconcert in werkelijkheid te gaan brengen. Maar wat mij een beetje tegenstond, was de enorme rompslomp die erbij kwam kijken om het optreden heen. Het regelen van lokaties, het plannen van repetities in volle agenda’s, de verantwoordelijkheid voor de kaartverkoop en nog heel veel meer regel zaken.

Toen dacht ik, wat als ik nu concerten ga geven met harmonie en fanfare orkesten. Dat is tenslotte waar mijn muzikale roots vandaan komen. Vanaf mijn 7de heb ik muziek gemaakt in een harmonie orkest en het plezier en de passie gezien waarmee muzikanten daar samen musiceren. Dat vind ik geweldig. Het verenigingsgevoel, het samenwerken naar iets moois, het plezier dat samen musiceren geeft en het trouwe publiek dat komt genieten van de concerten. 

Al jarenlang ben ik betrokken bij themaconcerten die georganiseerd worden bij De Harmonie uit het naburige dorp Angeren. Op een fantastische manier bedenken zij ieder jaar weer originele ideeën en werken die tot in de puntjes uit. Al jarenlang mag ik daar mijn bijdrage aan leveren door te zingen en te presenteren bij die concerten. Altijd weer een hoogtepunt in het jaar. Dus ik dacht… dat kan ik natuurlijk ook zelf organiseren. Niet ieder orkest heeft de mensen die de tijd en de creativiteit hebben om dergelijke thema’s uit te werken. Hoe makkelijk zou het zijn voor het orkest als dat alles uit handen wordt genomen? De arrangementen liggen klaar, het thema is helemaal uitgedacht en uitgewerkt, er komt iemand (ik zei de gek) het concert presenteren samen met orkest zingen. Ik neem decorstukken mee, een diapresentatie, er is een kant en klaar draaiboek voor licht en techniek, de flyers en posters worden aangeleverd en dat voor een zo scherp mogelijke prijs. Makkelijker kunnen we het niet maken. En ook nog leuker!!!

Dit idee ontstond dus in december 2018. Januari 2019 voerde ik mijn eerste gesprek met arrangeur Emile Stoffels van StoffelsMusic. Emile kende ik een beetje uit mijn eigen harmonie tijd en heeft zijn eigen muziekuitgeverij. Emile was direct enthousiast. Dus toen moesten we 10 nummers gaan selecteren uit de 23 nummers die ik met mijn combo deed! Dat was geen makkelijke klus. Gevalletje kill-your-darlings. 

Maar goed… toen we dat gedaan hadden brak de corona crisis uit! Daar ging ons plan! Het was voor orkesten lange tijd onmogelijk te repeteren, laat staan om concerten te organiseren. Het heeft dan ook tot de zomer 2021 geduurd voor we de draad weer een beetje op durfden te pakken.

Het werd even spannend, want durven orkesten alweer? Wordt er alweer vooruit gekeken? En wat bleek…. Ja! juist! Al die muzikanten stonden te springen om weer te beginnen en om weer iets te organiseren. Dus de PR-machine begon te ratelen, de mailtjes gingen de deur uit, de website werd afgestoft en de social media kanalen werden weer actief gebruikt! 

En wat is het dan geweldig om te merken dat er zoveel interesse is. Orkesten uit het hele land, en momenteel vooral uit de verste uithoeken, nemen contact op. En wat geniet ik van het contact met die mensen. Het enthousiasme spat er van af! Ik vind het fijn om zo persoonlijk en direct mogelijk te communiceren met de organisatoren want we gaan het samen doen! En dat is precies dat wat ik graag wilde bereiken. Niet meer alleen verantwoordelijk voor het slagen van het concert, maar samen! Want samen geeft energie en synergie! Ik kan niet wachten! 

Oorspronkelijk zou ik afgelopen 1 januari mijn eerste concert geven met Streekharmonie Concordia in Balk, maar deze hebben we verschoven naar 14 mei. Het aftellen is begonnen naar deze premiere. En daarna snel door naar nog veel meer optredens!

Wil je er meer over lezen, kijk dan even op http://www.hollandsemeestersinconcert.nl

Geplaatst in blogs

“Goodreads Wrapped”… Het lijstje van 2021!

Het jaar is bijna ten einde, en zo aan het einde van jaar gaan we ook weer een beetje terugblikken. Veel mensen maken de balans op, of dat wordt voor ze gedaan. Want al zou je jezelf niet de tijd gunnen om de balans op te maken, dan doen anderen dat wel voor jou.

Afgelopen maand werd je via social media doodgegooid met jaaroverzichten van Spotify Wrapped. Hoeveel heb je geluisterd? Naar welke artiest heb je geluisterd? Welke genre was je favoriet? Ga zo nog maar even door. Nu is mijn Spotify jaaroverzicht niet zo interessant. Mijn kinderen domineren qua voorkeuren en luisterminuten de spotifylijsten. Hierdoor is het overzicht meer een overzicht van de voorkeuren van mijn kinderen dan die van mij. (Nu scheelt het wel enorm dat we uit de K3- en kinderen voor kinderenfase zijn! 😉

Het jaaroverzicht dat ik eigenlijk een beetje mis in mijn facebooktijdlijn is het boeken overzicht. Waarom geen lijstjes met het aantal gelezen boeken en je favorieten? Ik ben altijd in voor nieuwe tips!

Gelukkig kwam mijn app wel met een overzicht.

Eind vorig jaar schreef ik al een blog over mijn nieuwe leeshobby. Tijdens de lockdown las ik zomaar 5 boeken uit. Dat was destijds al een nieuw record. Maar wat schetst mijn verbazing… dat plezier in lezen in niet gebleven bij die ene lockdown. Afgelopen jaar ben ik blijven lezen. 

Ik had mezelf dit jaar ten doel gesteld om ieder kwartaal in ieder geval 2 boeken te lezen. Met 8 boeken zou ik al mee dan tevreden zijn voor dit jaar. Maar daar bleef het niet bij. Afgelopen week kreeg ik mijn jaaroverzicht van de app ‘Goodreads.” In deze app houd ik bij welke boeken ik aan het lezen ben, welke ik gelezen heb en welke ik nog wil lezen. Met al die gegevens kreeg ik een mooi overzicht over het afgelopen jaar. Kijk maar eens… 

Even wat cijfertjes op een rij:

  • Ik heb dit jaar 35 boeken gelezen. 
  • In totaal heb ik bijna 9000 pagina’s gelezen. 
  • Gemiddeld beoordeelde ik de boeken met 3,9 sterren (van de 5). 
  • Het dikste boek was ‘de meeste mensen deugen’ met 523 bladzijden
  • Gemiddeld hadden mijn boeken 257 pagina’s. 

Mijn favoriete schrijvers van het afgelopen jaar zijn Danielle Braun en Jitske Kramer (met dank aan Anke voor de tip). Deze twee antropologen hebben een aantal boeken samen geschreven maar ook diverse boeken zelf. 

In totaal heb ik 7 boeken van deze dames gelezen. Als basisschoolleerling riep ik dat ik later antropoloog wilde worden. Als groot Afrika fan was ik erg geïnteresseerd in volken en andere culturen. Nu, jaren later is deze fascinatie weer opnieuw boven komen drijven. Wat ik nu vooral zo interessant vind, is om te kijken is wat wij in onze westerse samenleving kunnen leren van stammen van over de hele wereld. De boeken “De Corporate Tribe” en “Building Tribes” beschrijven dit op een prachtige manier. Daarnaast vind ik het boek Jam Cultures een aanrader. Een boek dat gaat over inclusie en diversiteit, over omgaan met macht en verschil. Een zeer belangrijke uitdaging in onze huidige wereld. Ik zeg: must read!

Ook de boeken ‘De meeste mensen deugen’ en ‘Sapiens’ heb ik met veel plezier gelezen. Ook deze boeken sluiten natuurlijk aan bij de antropologie. Sowieso wordt mijn lijst gedomineerd door non-fictie boeken. En (de nerd die ik ben) tijdens het lezen maak ik graag aantekeningen om alle nieuwe inzichten niet te vergeten. 

Ik ben heel benieuwd of het mij lukt om ook in 2022 in dit tempo te blijven lezen. Voorlopig heb ik nog een aardig rijtje aan boeken die ik nog graag wil lezen. Maar goed, het moet zeker geen verplichting worden. 

Volgende week ga ik mezelf twee dagen terugtrekken in een airbnb om voor mezelf weer een jaarplan te schrijven. Terugblikken op het afgelopen jaar en vooruitblikken op het komende jaar. Ook dan ga ik weer doelen voor mezelf stellen. Ik denk dat ik maar eens voorzichtig begin met 4 boeken per kwartaal. En of ik dat haal… we gaan het zien. Vind ik het erg als ik dat niet haal? Nee hoor, helemaal niet! Alleen maar interessant om te kijken wat daar dan de reden van is en wat ik van die reden vind. Moet ik iets veranderen of is dat prima zo. Die evaluatie komt wel weer na het eerste kwartaal. 

Maar goed, wie weet lees je over dat jaarplan volgende week wel weer een blogje. Want een ding is zeker… het doel om 2 blogs per kwartaal te schrijven heb ik bij lange na niet gehaald! 

Homepage

Geplaatst in blogs

Hoe ik van ‘een dagboek’ bijhouden een gewoonte heb gemaakt!

Ik ben iemand die in zijn leven vrijwel nooit een dagboek bij hield. Ik heb een paar zeer korte periodes gehad waarin ik wel eens een poging heb gewaagd. In mijn kindertijd, in mijn tienertijd en ook in mijn volwassen leven toen ik net vader was ben ik ooit eens begonnen met het bijhouden van dagboeken. Nooit is het mij gelukt om dit een langere tijd vol te houden. 

Waar dit aan lag? Geen idee! Misschien het gebrek aan noodzaak? Misschien te weinig discipline? Te weinig tijd? Ik heb geen idee. Maar sinds (en ik kan het precies opzoeken) maandag 30 maart 2020 ben ik wederom begonnen aan een (soort van) dagboek. 500!!!!! dagen geleden. En dit keer heb ik het dus wel volgehouden. Eigenlijk is het niet echt een dagboek maar noem ik het mijn Energy tracker. 

Het idee komt (wederom) van Rick Pastoor, schrijver van het boek Grip. 
Ik heb aangegeven op welk moment ik een reminder wil ontvangen in mijn mail. Ieder avond om 20.00u krijg ik een mailtje. Daarin staat de herinnering om mijn Energy tracker in te vullen. In de mail staan de cijfers 1 tot en met 10 en ik geef de dag een cijfer. 
Vervolgens kom ik in een invulvenster waar ik kort de dag evalueer. En dat is wellicht het verschil met een traditioneel dagboek. Ik schrijf geen hele epistels. Ik beschrijf kort wat ik die dag heb gedaan, en/of hoe ik de dag heb ervaren. Wat was fijn/leuk? Wat was minder leuk? Waar ben ik dankbaar voor of wat wil ik veranderen? 

Waarom lukt het me nu wel?

Wellicht staat het antwoord in het boek ‘Elementaire gewoontes’ van James Clear. Dit boek heb ik gelezen en helpt je om bepaalde gewoontes aan te leren. 

Volgens Clear verloopt het aanleren van een nieuwe gewoonte via 4 stappen.
Stap 1 is ‘maak het zichtbaar.’ Nou dat heb ik gedaan. Door de mail die ik iedere avond binnenkrijg wordt het direct zichtbaar. Ook op mijn horloge krijg ik om 20.00u weer even een popup van de mail.

Stap 2 is ‘maak het aantrekkelijk.’ Als tip geeft hij om een gewoonte te koppelen aan een bestaande gewoonte. Nu ga ik al iedere avond voordat ik ga slapen even naar het toilet. Nu heb ik mezelf aangeleerd om dat te combineren met het invullen van de Energy tracker. James Clear geeft ook nog als tip dat je een nieuwe lastige gewoonte ook voorafgaand aan een leuke gewoonte kunt doen. Dus pas als ik…. heb gedaan mag ik daarna …. (De aantrekkelijke gewoonte), maar ik vind plassen voor het slapen al aantrekkelijk genoeg. Deze combinatie van twee gewoontes hebben mij enorm geholpen om het in mijn systeem te krijgen.

Stap 3 is ‘maak het gemakkelijk.’ Nou dat was het al gelijk. Door gebruik te maken van een app, programmaatje of iets dergelijks is het kinderlijk eenvoudig. Klik in de app het cijfer van de dag aan, en type vervolgens kort je reflectie. Kind van de was doen. Veel simpeler dan het pakken van een fysiek dagboek, het zoeken van een pen en dan ergens rustig gaan zitten om het (enigszins netjes) in te vullen.

Stap 4 is ‘maak het bevredigend!’ Tja en daar wordt het lastig. Wat is er bevredigend aan het bijhouden van een dagboek? En nu blijkt dat voor mij heel eenvoudig te zijn (of noem het kinderachtig, helemaal prima) maar het bijhouden van de streak motiveert mij. Het programmaatje waar ik het in bij houdt, telt hoeveel dagen ik onafgebroken mijn dagen reflecteer. En hoe langer het is gelukt, hoe jammerder ik het vind om de streak te doorbreken. Deze simpele constructie helpt mij om het te blijven doen.
Daarnaast is het voor mij aantrekkelijk omdat de 7 dagreflecties mij enorm veel tijdwinst opleveren bij de wekelijkse review die ik houd. (Daarover schreef ik al eerder in mijn vorige blogs). 

En met deze vier stappen van James Clear is het mij gelukt om een nieuwe gewoonte aan te leren. En naast dit voorbeeld nog een aantal andere gewoontes. 

En dan? Dan doe je dat…. En dan? (Tja ik hoor jullie gedachten!)

Ik vind het fijn! 

Zo… en dat is eigenlijk al genoeg reden. Maar goed ik wil jullie best wat meer redenen geven. Zoals ik al zei schrijf ik iedere week een wekelijkse review. Daarin blik ik terug op afgelopen week en a.d.h.v die terugblik kijk ik vooruit naar komende week. Deze dagelijkse reflectie helpt mij heel erg om de week snel terug te blikken. Alle hoogte- en dieptepunten staan namelijk al bij elkaar. Goede ingevingen, nieuwe doelen, mislukte doelen, noem maar op, zijn eigenlijk al beschreven. Nu hoef ik die alleen maar in te plannen voor de komende week en mijn nieuwe week kan weer beginnen.

Daarnaast helpt het mij om te zien hoeveel moois er in de wereld is. Mijn dagboek is vooral positief! Er is zoveel om dankbaar voor te zijn, dat geeft een goed gevoel. Daarnaast geeft de tracker ook een gemiddelde cijfer van de week. Het is ook goed om af en toe eens die cijfers te vergelijken. Wat maakt dat de ene week gemiddeld een 9 scoort en de andere een 5. Dit geeft mij inzicht in wat ik vooral wel moet blijven of gaan doen, en welke dingen in minder of anders moet gaan aanpakken.

Zoals je ziet; ik word er blij van!

En denk je… phoe ik moet er niet aan denken! Helemaal goed! Dan is het niks voor jou. En denk je…. Nou dat klinkt eigenlijk wel interessant. Dan laat het me weten…. ik klets er graag over verder. Of wil je het boek ‘Elementaire gewoontes’ van James Clear lenen? Let me know!

Geplaatst in blogs

Storm na de stilte…

Het is stil geweest het afgelopen jaar. Stil voor mij en stil voor iedereen die het leuk leuk vindt om een klein beetje te volgen waar ik mee bezig ben in mijn leven en wat mij bezig houdt. 
Er zullen vast ook mensen zijn die deze stilte heerlijk vonden en genoten hebben van bijna een jaar niet gestalkt worden, geen blogs en weinig berichten op de sociale media. 
Maar wat vond ik er eigenlijk zelf van? Wat heb ik dan wel gedaan het afgelopen jaar en wat gaat er gebeuren in de toekomst?

Als ik heel eerlijk ben, ben ik de afgelopen 1,5 jaar waarin het woord ‘corona’ het meest uitgesproken woord is geweest in alle gesprekken die ik heb gehad, heel erg goed doorgekomen. Ik ben me meer dan bewust van het feit dat ik ook in een enorme luxe situatie leef. Ik heb een baan die ten alle tijden ‘gewoon’ door is gegaan. Nou ja, natuurlijk alles behalve gewoon, maar ik heb altijd kunnen en mogen werken en heb geen onzekerheid gekend over inkomen of behoud van werk. Ook heb ik een prachtig en gezond gezin en een flexibel brein dat altijd zoekt naar mogelijkheden. 

Maar ondanks dat ben ook ik wel beperkt het afgelopen jaar. Dat wat ik naast mijn werk, familie en vrienden het allerleukste vind om te doen, kon niet meer. Niet meer zingen, niet meer presenteren en geen percussie meer spelen. Niet meer naar theaters, niet meer je passie in de praktijk tot uitvoering brengen.

Regelmatig kreeg ik vraag: ‘hoe is dat dan voor jou?’ Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik dat 1,5 jaar redelijk goed ben doorgekomen. Natuurlijk heb ik frustratie momentjes gehad dat zo’n ruim 10 optredens niet door konden gaan. Dat je alternatieve data zoekt en dan blijkt dat het wederom nog niet kan. Maar al snel ben ik een knop gaan omzetten. Dit is wat het is! Zoals gezegd kan ik dat ook makkelijk zeggen omdat ik er niet afhankelijk van ben. Maar in plaats van mijn aandacht te richten op alles wat niet meer kon, ben ik me gaan richten op dat wat nog wel kon. 

Ik heb enorm genoten van alle tijd die we samen als gezin hebben doorgebracht (al kwamen de boswandelingen op een gegeven moment wel mijn neus uit.) Ik geniet van de flexibiliteit van mensen, van de veerkracht, van de prachtige initiatieven die zijn ontstaan en het enorme tempo van innovatie (zeker in het onderwijs). 

Ook ben ik mijn nieuwe hobby (of moet ik verslaving zeggen???) lezen verder gaan voortzetten. Inmiddels heb ik sinds januari van dit jaar alweer 16 boeken uitgelezen en ligt er een hele stapel op de piano klaar om gelezen te worden. Ik word daar gelukkig van! Vooral non-fictie boeken, zelfhulpboeken, boeken over leiderschap, boeken over antropologie en boeken over misdaad en een enkel fictief boek. Dan ben ik ook nog zo’n nerd die de boeken tijdens het lezen gaat samenvatten omdat ik eigenlijk niks wilt vergeten. Het maakt me een rijk mens, ik moet zeggen een rijker mens, want ik voel me enorm rijk en daar ben ik heel dankbaar voor.

En ondanks dat ik de coronatijd prima ben doorgekomen ben ik nu vooral ook heel blij dat we langzamerhand weer steeds meer kunnen en mogen. Ik heb in een maand tijd alweer 4 theatervoorstellingen gezien, ik heb mijn eerste optreden in een theater alweer gehad en de eerste aanvragen voor nieuwe optredens komen weer binnen druppelen. Dat geeft me veel vertrouwen en zin in alles wat komen gaat. Met als eerste de zomervakantie! Heerlijk samen met mijn allerliefste vrouw en twee onwaarschijnlijk lieve kinderen lekker twee weken op vakantie (in eigen land). 

En dan na de zomer?

Nog net zo veel lezen, ons nieuwe (uitgestelde) concept van ‘Hollandse meesters in concert’ aan de man brengen. Verder uitwerken van een eventueel nieuw theaterprogrammaatje. Er staan nog wat leuke concertjes in de steigers en een auditie in de agenda. Op mijn werk ga ik ook een leuk en interessant jaar tegemoet. Ik kan niet wachten en krijg al energie van alleen de plannen. 

Dus ik ben bang dat er weer af en toe een blogje gaat verschijnen!

Geplaatst in blogs

Houd de zaag scherp!

Ik weet niet of ik ooit zoveel gelezen heb in mijn leven als afgelopen maanden.

Het begon in de corona lockdown periode. Ik kwam verplicht thuis te zitten en moest thuisonderwijs verzorgen. Ondanks dat dit veel vroeg van mensen in het onderwijs, en dan vooral van ieders flexibiliteit, gaf het me ook tijd om te lezen.

Naar aanleiding van een cursus die ik gedaan had over executieve functies voor mijn werk heb ik het bijbehorende boek aangeschaft “Executieve functie bij kinderen en adolescenten” van Richard Guare en Peg Dawson. Een dikke pil maar super interessant. En een nerd als ik ben, ben ik hem ook direct gaan samenvatten via mijn nieuw ontdekte app Notion, waardoor ik nu een soort complete wikipedia heb van het boek.

Daarnaast was ik ook bezig in het boek “Getting Things Done.” Een boek van David Allen (GTD) de productiviteitsgoeroe. Dit is het boek waar vrijwel alle andere boeken en visies op het gebied van productiviteit door zijn geïnspireerd. Zo ook het boek GRIP (geen zorgen ik zal het er niet over gaan hebben.) Maar ik als GRIPPOFIEL had dit boek dan ook op mijn verlanglijstje.

Toen dat boek eenmaal uit was, was ik lekker op dreef met het lezen. En het lezen van boeken voor persoonlijke ontwikkeling had ook mijn interesse gewonnen. Nu worden dit soort boeken naar mijn idee veel gelezen door mensen in een fase waarin ze op welke wijze dan ook vastlopen of met bepaalde levensvragen komen te zitten. Nu kan en durf ik godzijdank te zeggen dat ik een zeer gezegend en gelukkig mens ben. Ik denk veel na, en doe de dingen die ik doe met een zekere mate van bewustzijn. Ik ben erg dankbaar voor alles wat doe en wat ik heb in mijn leven. 

Ondanks dat ben ik erg geïnteresseerd geraakt in dergelijke boeken over persoonlijke groei. Vandaar dat ik het boek ben gaan lezen van Stephen Covey. Een grootmeester in de persoonlijke ontwikkeling. Hij verkocht al meer dan 25 miljoen exemplaren van “de zeven eigenschappen” en nu heeft hij er dus 25.000.001 verkocht. 

Ik kan hem iedereen aanbevelen. Het is geen makkelijk boek, je moet er de rust en tijd voor nemen vooral om het in te laten werken en het in de praktijk te brengen. 

Nu had ik ook al jarenlang twee boekjes op de schap liggen die ik ooit bij een studiedag had gekregen bij mijn vorige werkgever met de titels “van werkdruk naar werkplezier” en “Peptalk; passie, energie, prestatie werkt!” Dus ook die twee boekjes heb ik maar eens even doorgespit. 

En tja… wat ben je dan wijzer na uren lezen, bestuderen en samenvatten?

Ik zal proberen nog korter tot mijn essentie te komen.

Wees proactief in je leven, besteedt aandacht aan de dingen waar je invloed op hebt. Ontwikkel een helder beeld van je missie, je einddoel en richt je focus en energie op dat einddoel. Denk win-win; streef niet alleen je eigen doelen na maar ga voor gezamenlijk winnen! Luister empathisch, begrijp eerst de ander voor je zelf begrepen wilt worden.

Creeer synergie, ofwel maak gebruik van verschillen om tot nieuwe ideeën te komen en houdt de zaag scherp; zorg voor lichaam en geest. Door dit te doen groei je op alle vlakken zowel persoonlijk als in je werk(plezier). En dan met de structuren, planningen en reflecties van GTD en GRIP ben ik weer meer opgeladen dan ooit om komende week weer lekker aan de slag te gaan. En als ik dan straks weer met passie en energie aan de slag kan in de klas kan ik mijn kennis van de executieve functies zoveel als mogelijk in gaan zetten. Want te vaak wordt er in het onderwijs ingezet op het verkeerde. Die ene leerling die het rekenen niet snapt krijgt nog een extra instructie. De leerling die maar niet aan zijn werkstuk begint krijgt te vaak te horen dat hij nu toch echt moet beginnen en eens door moet werken. Te vaak gaan we uit van te weinig motivatie of verantwoordelijkheid terwijl de oorzaak ergens anders ligt… de zwakke executieve functie. En laten dit nu net vaardigheden zijn die bij iedere leerling te ontwikkelen zijn. Daar wordt je toch blij van!

Nou tot zo ver mijn spreekbeurt over……

Scheelt een hoop leeswerk toch? Al zou ik je toch de boeken zelf aan willen raden. Zeker de zeven eigenschappen van Covey. GTD is ook een zinvolle maar als je die te dik vindt zou ik gewoon toch GRIP lezen, veel dunner en praktischer. 

Werk je in het onderwijs… dan moet je je zeker verdiepen in de executieve functies. Mocht je mijn uitgebreide samenvatting willen dan laat het me weten! Of wil je meer weten, sparren of wat dan ook… let me know! 

Geplaatst in blogs

GRIP op het onderwijs

Een tijdje geleden kreeg ik een vraag van Rick Pastoor. Misschien zegt de naam je niet direct iets maar als je vaker mijn blog hebt gelezen zegt GRIP je zeker iets. Ongeveer een jaartje geleden ben ik begonnen met het lezen van het boek GRIP van Rick. Sindsdien ben ik helemaal om. Vrijwel alle stappen die beschreven worden in het boek ben ik gaan toepassen in mijn leven. 

GRIP is een boek waarin je leert slimmer te werken. Maar voor mij vooral een boek dat me rust en overzicht bracht. Rust zonder minder te gaan doen. Misschien zelfs wel meer. Regelmatig krijg ik de vraag: Goh Martijn waar haal je de tijd toch vandaan? Het antwoord is simpel… lees gewoon het boek!

Op 31-08-2019 schreef ik op mijn website de eerste blog over het boek. Los van het feit dat ik merkte dat deze blog veel gelezen werd (meer dan gemiddeld) kreeg ik ook van Rick een leuke reactie. Ook hij had de moeite genomen om mijn blog te lezen. Veel later toen Rick een soort community startte ben ik wat meer met hem in contact gekomen. En zo kreeg ik dus van hem de vraag of hij met mij een vraaggesprek mocht hebben in een webinar over GRIP in het onderwijs.
Wow dacht ik… wat een eer. Super gaaf dat ik, de man die mij zo geholpen heeft met zijn boek, mocht helpen met zijn online sessie over het onderwijs. Maar ja, heb ik wel wat te vertellen? Is het interessant wat ik doe? Zit iemand daar op te wachten en heeft iemand daar wat aan? Maar, zoals hij beschrijft in deel III van zijn boek moet je soms je zelfbeeld aanpassen waardoor ook je gedrag en je reactie verandert. Dus ik zei ja! En 19 mei was het zover, ons vraaggesprek over het onderwijs.

Tot mijn grote verbazing kreeg ik veel reacties van mensen uit het onderwijsveld. Zowel bekende als onbekende mensen vonden het interessant om te horen hoe ik de uitgangspunten uit het boek heb ingezet in het onderwijs. Want gaandeweg het implementeren van het boek kwam ik erachter dat niet alles hetzelfde werkt in het onderwijs als in het bedrijfsleven.

Voor iedereen die de webinar niet gezien heeft zal ik het proberen uit te leggen:

Waar je vanuit het boek je agenda als heilig moet beschouwen is dat in het onderwijs minder handig. Het grootste gedeelte van de dag staat namelijk vast. De tijden tussen 8.30u en 14.30u zijn namelijk ingevuld met het lesrooster van de kinderen. Al het werk dat er daarnaast nog moet gebeuren in het onderwijs moet dus in de schaarse uurtjes tussen 14.30u en ongeveer 17.00u

Vandaar dat de takenlijst voor mij heilig is. Ik heb een app (Todoist) op alle apparaten die ik maar tot mijn beschikking heb en daar leg ik de hele dag door alles in vast dat er maar in mij op popt. Iedere actie, todo, herinnering, mail, vraag waar ik nog iets mee moet komt op die lijst. De agenda is alleen voor naschoolse afspraken met derden. 

Na school open ik de app en ga ik orde aanbrengen in mijn todo’s.

  1. Wat moet er perse vandaag gedaan worden? (die plan ik in de app in bij ‘vandaan’)
  2. Wat kan tot vrijdag wachten?* (die plan ik in de app in op vrijdag)
  3. Wat moet perse op één van de tussenliggende dagen? (ook die plan ik op die dag in)

Als dat gedaan is, is de inbox leeg en ga ik de taken van vandaag uitvoeren. 

*Op vrijdag is mijn wekelijkse review. Dan kijk ik terug op afgelopen week en blik ik vooruit op komende week. Als je daar meer over wilt weten moet je echt het boek kopen of mij even vragen.

Maar tijdens die review bekijk ik alle taken die ik verschoven heb naar vrijdag en plan ik in de komende week een blok (van soms 1 uur maar soms ook meer uur, afhankelijk van het aantal taken) waarin ik aan de openstaande taken werk van afgelopen week.

Taken die meer dan een half uur in beslag nemen plan ik los in als activiteit in mijn agenda en daarnaast plan ik dagelijks een blok vrij zodat ik in ieder geval de lessen kan voorbereiden voor de volgende dag. 

En dat is in grote lijn mijn manier van werken binnen het onderwijs maar eigenlijk nog maar een heel klein deel van GRIP zoals ik het in de rest van mijn leven inzet.
Ik merk dat veel mensen in het onderwijs zoekende zijn naar een efficiënte manier van werken met de agenda, mail en takenlijsten. Hoe krijg je alles geplant? En het percentage burn-outs in het onderwijs ligt schrikbarend hoog. Ik denk dat het werken volgens GRIP hier verandering in kan brengen. 

Ik vind het erg leuk om met collega’s te sparren over hoe het anders kan. Wat werkt en wat niet. Heb al menigeen kunnen enthousiasmeren om het te proberen en tot nu toe alleen maar met positief resultaat. En het leuke is, het boek is voor leerkrachten gratis te downloaden!

Mocht je met me willen sparren, vragen hebben, vast lopen of ideeën willen uitwisselen dan hoor ik het wel! 

Wil je de online sessie terugkijken? Dat kan via deze link! (vanaf minuut 29 ongeveer kom ik)

Miranda Endhoven van Media Bear maakte van de sessie een gave graphic voor een visuele samenvatting van het verhaal. 

Geplaatst in blogs

Druk? Wat is druk? Wanneer ben je druk?

Hoi!”
“Hoi”
“Hoe gaat het met je?”
“Goed hoor….. druk! Met jou?”
“Ja…. ook druk!”

Dit is zo maar de start van 80% van de gesprekken die ik hoor, zie en voer met mensen. Iedereen is druk! 
Maar wat is druk? Is druk uit te drukken 😉 in een aantal uren dat je bezig bent in de week? 
Is het de hoeveelheid werkzaamheden? Is het de aard van de werkzaamheden? Of zijn we gewoon allemaal druk als een soort mode verschijnsel? Moet je ‘druk’ zijn om iets voor te stellen?

Ik weet het allemaal niet zo goed.

Ik krijg heel vaak de vraag of opmerking van anderen dat ik zo verschrikkelijk druk ben. “Waar haal je de tijd vandaan om al die dingen te doen?” “Ben jij ook wel eens thuis?” “Doe jij ook wel eens niets?” Allemaal vragen die ik regelmatig te horen krijg. En ik vind het heel lief hoor. Want blijkbaar maken mensen zich zorgen om mij, en ze zijn altijd goed bedoeld. Maar tja, dan vraag ik me af; wat is druk en is druk goed of slecht?

Ik vind het heerlijk om druk te zijn. (Even voor de duidelijkheid, het gaat hier niet over hyperactief ofzo…. Mensen dachten vroeger nog wel eens als ze mij zagen optreden met mijn toenmalige dweilorkest dat ik ADHD had. Ooit kwam ik eens een man tegen in Kroatië die mij herkende als die hyperactieve muzikant en na een week camping kwam hij stomverbaasd naar me toe met de opmerking dat ik zo rustig was op vakantie. Hij had altijd gedacht dat ik ADHD had!)

Maar het bezig zijn met veel verschillende dingen vind ik dus fijn!
Ik werk 4 dagen in de week in het onderwijs. En tja… het onderwijs is een drukke baan. Ik hoef het vast niet te hebben over werkdruk in het onderwijs, daar is genoeg over gezegd. Maar om dat vol te houden heb ik het juist nodig om een andere uitlaatklep te hebben. Voor mij is dat zingen, presenteren en het bespelen van percussie, en leuke dingen doen met mijn gezin en vrienden. Dat is wat mij energie geeft, waar ik heel blij van wordt! Ik vind het helemaal niet erg om ‘s avonds na een werkdag achter de computer te duiken om presentaties voor te bereiden, voorstellingen te bedenken of liedjes te studeren.
Ik gebruik mijn dagelijkse ritjes van huis naar Zevenaar om liedteksten te studeren met mijn voorgeprogrammeerde spotify lijstjes. 
En het allerliefst sta ik in het weekend op het podium om mijn passie te kunnen delen met het liefst zoveel mogelijk mensen. Om nog meer inspiratie op te doen ga ik ook nog eens heel graag naar het theater met leuke mensen en mag ik daar ook nog eens mijn mening over geven in de vorm van een online recensie. 

En ja ben ik dan druk? Nee… Want volgens mij is druk een gevoel. Druk is niet uit te drukken in uren of aantal taken. Ik doe heel veel dingen, maar alleen dingen die ik heel leuk vind. En door mijn GRIP ben ik heel bewust bezig met mijn bezigheden, doelen, passie, planning, taken e.d. 

De maand februari is voor mij een maand die je, kijkend naar mijn agenda, zou kunnen bestempelen als rustig. Ik heb maar één optreden met The Musical Night, maar deze maand voelt heel druk. Het is een piekmaand in het onderwijs. Cito-toetsen, rapporten maken, overdrachtsdossiers voor middelbare scholen, adviesgesprekken groep 8, driehoeksgesprekken groep 7, groepsplannen maken en dan ook nog de klas draaien met alle dagelijkse beslommeringen. En dat allemaal in mijn 4 werkdagen! Dat voelt als druk. 

Gelukkig weet ik dat februari een piekmaand is op school en kan ik daar rekening mee houden met alle andere werkzaamheden. Op mijn vrije maandag werk ik aan rapporten i.p.v. aan concerten en de weekenden gebruik ik om bij te tanken na een pittige werkweek. 

En vanaf maart, als ik het in de klas weer een beetje rust krijg ga ik weer los. Er staan alweer 9 optredens in de agenda in 3 maanden tijd. Zie ik daar tegenop…. nee ik heb daar nu alweer zin in!

Dus mensen… laten we elkaar niet meer vragen of vertellen hoe druk we zijn. Maar vraag aan elkaar of we happy zijn? En is het antwoord: nee! Doe daar dan wat aan!