Tag: Hollandse meesters

Martijn zingt Hollandse Meesters

Geplaatst in blogs

Mijn ontmoeting met Willem Nijholt en Maurice Hermans

Gepost op door martijnvanvuuren

Op vrijdag 23 juni kreeg ik twee keer een push-melding van nu.nl met de mededeling dat er iemand was overleden. ‘s Ochtends las ik dat Maurice Hermans (zoon van Toon) op 74-jarige leeftijd was overleden en later op de dag kwam het bericht dat die vrijdag ook Willem Nijholt was overleden. 

Waar je normaal zo’n bericht wegklikt en ter kennisgeving aanneemt, bleef ik bij deze twee personen toch iets langer stil staan. Beide heren hebben op een bepaalde manier toch een klein rolletje gespeeld in mijn leven en heb ik ooit persoonlijk mogen ‘ontmoeten.’

Toon Hermans is de man die van kleins af aan al een inspiratiebron voor mij is geweest. Toon is zelfs voor mij de reden geweest dat ik ooit ben begonnen aan een eigen theaterprogramma met als thema “Hollandse Meesters.” Tijdens die concerten, die ik al sinds 12 november 2017 mag spelen, vertel ik iedere keer weer waarom Toon zo’n belangrijke rol in mijn leven heeft gespeeld, en heeft geïnspireerd om te doen wat ik nu doe, en wie ik nu ben. 

Maurice is de zoon van Toon en was zijn manager, maar stond ook regelmatig met hem op het podium als aangever en maakte zijn licht- en geluidsontwerpen en regisseerde voorstellingen. Na de dood van Toon werd hij creatief directeur van de Toon Hermans Stichting. De stichting stelde zich als doel om het culturele erfgoed van Toon te bewaren en te exploiteren. Vele malen ben ik getuige geweest van voorstellingen, evenementen en tentoonstellingen over Toon die door hem mede mogelijk zijn gemaakt. 

Toen ik voor school (heel lang geleden) een profielwerkstuk moest maken, koos is Toon Hermans als onderwerp. Ik heb me verdiept in hem om uiteindelijk een werkstuk te maken over de veelzijdigheid van deze artiest. Toen hij klaar was kreeg ik opeens de ingeving om het resultaat ter goedkeuring op te sturen naar Maurice. Ik zocht het adres op en stuurde het op met de vraag of hij mij van feedback wilde voorzien. Om eerlijk te zijn had ik niet gedacht dat hij het zou lezen of zou reageren. Maar niets was minder waar, al vrij snel kreeg ik van hem een persoonlijke reactie. Hij was erg onder de indruk van het resultaat en liet me weten dat zijn vader trots zou zijn geweest op het feit dat zulke jonge mensen een werkstuk over hem maakte. Ook kreeg ik een paar kleine tips en aanvullingen waarmee ik het werkstuk kon verbeteren. Ik was zo trots als pauw. Het maakte mij al niet meer uit wat de docenten zouden vinden. De goedkeuring van Maurice was voor mij veel meer waard. 

Zoals gezegd heb ik ook ooit persoonlijk Willem Nijholt mogen ontmoeten. Willem Nijholt leerde ik kennen door zijn rol als Regelaar in de musical Miss Saigon. Op 12-jarige leeftijd ging ik met mijn ouders en mijn zus naar de musical in het Circustheater in Scheveningen. Nadat ik daarvoor de Phantom of the Opera al had gezien, draaiden we het cassettebandje van Miss Saigon helemaal stuk. Ik kon de hele musical van voor tot achter mee zingen. Willem Nijholt maakte als regelaar de meeste indruk op mij. Wat een geweldige rol, wat een geweldige zanger en acteur. Tot op de dag van vandaag staat deze rol wel op mijn wensen lijstje om een keer te mogen spelen. 

Na het zien van de voorstelling ben ik me verder gaan verdiepen in zijn oeuvre. Ook in de musical Cabaret en Foxtrot zong hij prachtige nummers, maar ook het liedje ‘Nooit verloren’ maakte indruk. 

Niet lang na de tijd dat hij in Miss Saigon speelde zag ik hem ooit eens lopen over een rode loper in Den Haag. Ik weet eigenlijk niet meer welke gelegenheid dit was, maar in mijn jeugdige onschuldigheid riep ik “meneer Nijholt, mag ik een foto met u maken?” 

En wat zei mijn grote voorbeeld……? In eerste instantie niets. Als blikken konden doden….. Het enige wat hij nog uit kon brengen was “als ik daaraan ga beginnen….”

En daar sta je dan! Weg voetstuk!
Nee hoor, nog steeds heb ik tot op de dag van vandaag grote bewondering voor zijn vakmanschap. 

Maar deze anekdote kreeg vele jaren later nog een leuk vervolg. 

Na een voorstelling van de musical “Soldaat van Oranje,” waar mijn vrouw Hanneke een rol in speelde, zat ik achter de schermen in het productiekantoor op haar te wachten. Er stond een lekkere luie bank waar ik mocht wachten. Op een bepaald moment, dat er niemand aanwezig was in het kantoor, kwam er een man binnen! En ja hoor, je raadt het al: Willem Nijholt in hoogst eigen persoon! Ik weet niet precies wat hij dacht, maar hij kwam binnen en begon een heel verhaal tegen me af te steken. Hij had enorm genoten van de voorstelling en vond het allemaal prachtig. Ik weet ook niet wat ik dacht, maar in een fractie van een seconde besloot ik hem te bedanken voor de complimenten en zei ik dat ik dat ik het door zou geven en dat ik het zo fijn vond dat hij genoten heeft. 

Als een volwaardig productie medewerker op kantoor heb ik een paar minuutjes met hem gesproken en vertrok hij weer terug het theater in. 
Die foto die ik als kind wilde hebben is er helaas niet van gekomen. Misschien had ik die brutaliteit ook nog moeten hebben, maar ergens vond ik wel dat ik hem mooi had teruggepakt.

Nooit verloren

Je hele leven was een spannend avontuur 
Vol risico’s stond jij in lichterlaaie 
Van dingen die het aards bestaan verfraaien 
Je hebt de prijs betaald, dit voorjaar, in het niet-bestaande uur 
De klok stond stil in plaats van een keer door te draaien 
En in de verte klonk de vleugelslag der kraaien  

Het was een waan 
Je wou niet horen 
Nergens voor bevreesd 
Ik liet je gaan 
Jij vrijgeboren 
Nooit verloren geest  

Het felle zomerlicht verschroeide m’n verstand 
De waarheid van jouw dood leek niet te dragen 
Gedachtenloos vergleden zo de dagen 
Er kwamen ganzen in de lucht en op het leeggeoogste land 
Ik zag mijn spiegelbeeld tot ijle schim vervagen 
Ik stak de haard aan om de koude te verjagen  

Het was een waan 
Je wou niet horen 
Nergens voor bevreesd 
Ik liet je gaan 
Jij vrijgeboren 
Nooit verloren geest  

Het is oktober en de tijd is weer zichzelf 
De nevel en de zon zijn twee rivalen 
Een spinneweb krijgt diamanten stralen 
Waar ik de bollen in de tuin behoedzaam een voor een bedelf 
Begraaf ik jou, met mijn verdriet, ten tweede male 
Omdat de lente zich – als altijd – zal herhalen

(Tekst: Anne Cazemier, muziek Frans Ehlhart)

Geplaatst in blogs

Gun jezelf een jaarplandag! (Of twee!)

Gepost op door martijnvanvuuren

Ieder jaar plan ik in de kerstvakantie een moment voor mezelf om eens terug te kijken op het afgelopen jaar en vooruit te kijken naar het komende jaar. Vorig jaar heb ik voor het eerst twee dagen uitgetrokken voor dit jaarplan, omdat het best een klusje is.

Omdat je er toch even voor moet gaan zitten, en ik me daarbij zo min mogelijk wil laten afleiden, heb ik mezelf dit jaar (en vorig jaar) opgesloten in een Airbnb om daar te werken aan het jaarplan. Even weg van alles en iedereen voor een momentje bezinning. 

De eerste dag staat altijd in het teken van terugkijken. Wat was het voor een jaar? Wat heb ik allemaal gedaan? Wat waren de leuke momenten, maar ook de minder leuke momenten? Waar ben ik tevreden over? Wat zou ik anders willen of moeten doen? Wat maakt me blij? Wat maakt me trots? En nog veel meer van dit soort vragen. 

Zo’n terugblik op je jaar geeft ook altijd weer leuke overzichtjes. Leuke statistieken. Hier een beeld van mijn jaar in een aantal cijfers:

  • Ik heb afgelopen jaar 17 optredens gegeven.
  • Ik ben 18 keer naar het theater geweest.
  • Ik heb afgelopen jaar 29 boeken gelezen (en één boek niet uitgelezen)
  • Ik heb dit jaar 5461 foto’s gemaakt met mijn telefoon. 
  • Gemiddeld gezien geef ik de zaterdag de beste beoordeling.
  • De maand mei heeft ook het best gescoord in mijn dagelijkse review. 
  • Ik ben 54 keer uit eten geweest. (Waarvan 5x bij Loetje 🙈)
  • Ik heb mezelf gedurende dit jaar 54 doelen gesteld. Daarvan heb ik er 48 heb behaald en 6 niet.
  • Ik heb 46 wekelijkse reviews gedaan, 4 kwartaal reviews en nu dus de jaarreview. 

Daarnaast  was 2022 het jaar waarin “Hollandse Meesters In Concert” in premiere ging en het aantal aanvragen boven verwachting binnen kwamen vanuit het hele land. 
Ook kijk ik met heel veel trots en plezier terug op het Evita avontuur. Wat was het een leerzame en toffe periode waarin ik veel nieuwe, leuke en lieve mensen heb leren kennen en waarin ik muzikaal echt uitgedaagd werd. 
Daarnaast ben ik dit jaar gestart met de opleiding middenmanagement. Dat is een leuke uitdaging, waar ik weer nieuwe inzichten krijg, nieuwe dingen leer, maar ook weer echt terug moet in de schoolbanken, inclusief veel lezen, huiswerkopdrachten en het schrijven van papers. 

Afgelopen jaar hebben we met mijn geweldige gezin en mijn lieve familie hele leuke dingen ondernomen. Heerlijke vakanties, weekendjes weg, dagjes weg, heel veel spelletjes en heel veel liefde! Wat ben ik toch een gezegend mens!
Ook heb ik afgelopen jaar veel leuke dingen ondernomen met mijn lieve vrienden. Veel leuke uitstapjes, weekendje weg, lekkere etentjes en heel veel fijne gesprekken! En dan heb ik ook nog eens van die leuke en lieve collega’s waarmee we ontzettend veel leuke dingen hebben ondernomen. Spelletjesavonden, naar een festival, karaoke, etentjes, ijsspelen en nog veel meer.

Als ik zo het jaar bekijk, dan ben ik toch ook maar een geluksvogel. Ik geniet enorm van alles wat ik doe. Maar als ik bedenk wat mij het allergelukkigst maakt dan zijn het toch wel al die leuke en lieve mensen in mijn leven. Jullie maken dat ik zo’n fijn en gelukkig leven leid. En dan natuurlijk bovenal mijn lieve Hanneke. Zonder haar zou ik niet geworden zijn wie ik ben, en niet het leven kunnen leiden zoals ik dat nu doe. Door alle ruimte, vrijheid en vertrouwen die ik krijg kan ik mijn drukke leventje leiden. Maar zij is ook de persoon die me af en toe kan terugfluiten en daar ben ik heel blij mee. Ik ben zo trots op hoe wij onze ongeregelmatige leventjes samen organiseren. En het is zo fijn om het samen te doen! En dan hebben we ook nog van de lieve ouders die altijd voor ons klaar staan om op te passen! (😘)

De plannen voor komend jaar zijn in de grondverf gezet! Ik kijk enorm uit naar 2023 en kan niet wachten om volgend jaar weer met net zo’n grote glimlach terug te kijken op dat jaar!

Ik kan iedereen aanraden: gun je zelf ook zo’n jaarplandag!

Geplaatst in blogs

Ode aan Angeren!

Gepost op door martijnvanvuuren

Vandaag vieren we het jubileum van De Harmonie in Angeren. Ze bestaan alweer ruim 100 jaar en daar gaan we bij stil staan vanavond. En wat ben ik blij dat ik daar bij mag zijn! Ik durf bijna wel te zeggen dat ik zonder de harmonie van Angeren misschien wel niet zoveel op het podium zou hebben gestaan als dat ik nu kan en mag doen. 

Ik denk dat ik toch al ruim 15 jaar betrokken ben bij het jaarlijkse themaconcert van het orkest uit Angeren. En ja, ik heb wel eens een jaartje overgeslagen omdat ik niet kon, maar voor de rest mocht ik er altijd bij zijn. En dat vond en vind ik een feest.

Want waar een klein dorp toch groot in kan zijn!!!
De harmonie in Angeren is een geweldige club muzikanten die ieder jaar weer weten te verrassen. Er is daar een harde kern binnen de vereniging die het ieder jaar weer voor elkaar krijgt om met een origineel idee te komen. 

Ik weet eigenlijk niet meer helemaal zeker wat mijn eerste concert was, maar in mijn herinnering was dat een musical concert. Mijn bijdrage was nog heel bescheiden. Ik mocht een lied zingen en we waren met een grote groep mensen levende personages uit diverse musicals. Ik denk dat ik voor de eerste keer het concert mocht presenteren tijdens het circus thema. Als circusdirecteur mocht ik het programma aan elkaar praten. Een jaar later mocht ik zelfs met het orkest mee op reis naar Disneyland Parijs voor het Disneyconcert. 

Wat later werden de thema’s steeds verder uitgedacht en werden veel thema’s geïnspireerd op bekende televisieprogramma’s. Zo mocht ik een avond Robert ten Brink spelen in een concert met het thema ‘All you need is love’. Compleet met vooraf opgenomen videoboodschappen, een camper, opnames in het dorp en een heuse liefdesbank in de zaal.
Ook hebben we Miljoenenjacht gedaan. Met kandidaten uit het publiek hebben we diverse spellen gespeeld en uiteindelijk koffertjes open gemaakt met daarin de prijzen en de te spelen nummers. Ook kijk ik met veel plezier terug op een muzikale pubquiz die ik mocht presenteren en het concert in het thema Revue, waar ik samen met mijn toenmalige musical groep De Highlights heb mogen zingen en zelfs voor het eerst dansen in Angeren!

Een bijzondere editie was “Soldaat van Angeren” waarin we een waargebeurd oorlogsverhaal uit Angeren speelden met de plaatselijke toneelvereniging en prachtige muziek van het orkest. Natuurlijk gebaseerd op Soldaat van oranje. 
Daarna hebben we nog een muzikale ode aan het dorp zelf gebracht in het concert: ‘Angeren ons Plekske’ en het laatste grote concert: Oh wat een (100) jaar. Een avond vol met tien verkledingen uit de tien decennia dat de vereniging oud was.

Het leuke voor mij in Angeren is dat ik er zoveel vrijheid krijg en dat ze me inmiddels door en door kennen. De geweldige concertcommissie weet inmiddels precies wat ik leuk vind, waar mijn kracht ligt en nooit is iets te gek. Er is veel ruimte voor improvisatie, er is heel veel ruimte voor interactie met het lieve publiek uit Angeren en ook krijg ik veel ruimte in de keuze van de liedjes die ik samen met het orkest mag zingen. En de laatste jaren heb ik steeds meer de kans gekregen om mezelf te laten zien als presentator maar ook als zanger. 

Ik weet heel zeker dat ik door de concerten in Angeren zoveel plezier heb gekregen in het werken met orkesten en dat dit mede ook een reden is geweest dat ik nu met orkesten door het hele land mag optreden tijdens mijn “Hollandse Meesters in Concert” concerten. Misschien überhaupt wel het presenteren en zingen. Daar heb ik heel veel ervaring op mogen doen. Daar heb ik de vrijheid gevoeld om mezelf te zijn, om grenzen op te zoeken, er soms misschien overheen te gaan. Om lekker gek te mogen doen, maar ook om mooie gesprekken te voeren met mensen uit het publiek. We hebben doldwaze maar ook mooie serieuze concerten samen gegeven. En vanwege dit bijzondere jubileum dat we vandaag gaan vieren, wil ik de vereniging (d.m.v. Deze blog) heel graag bedanken.

En namen noemen is gevaarlijk, maar toch wil ik heel graag de harde kern van de concertcommissie van de afgelopen jaren even noemen. Tom, Kitty en Ella; jullie zijn toppers! Ook de dirigent Casper, die het soms zwaar te verduren heeft met alle gekkigheid die wordt bedacht, wil ik bedanken! We gaan er vanavond een knalfeest van maken!!! Ik heb er super veel zin in!

Geplaatst in blogs, Geen categorie

De premiere van Hollandse Meesters in Concert is een feit!

Gepost op door martijnvanvuuren

Wie had dat gedacht? Wat heb ik er lang op moeten wachten!

Zaterdag 14 mei, mocht ik dan eindelijk Hollandse Meesters in Concert (HMIC) spelen met een fantastisch orkest. Wat heb ik staan genieten!

Ruim 2 jaar lang heb ik samen met mijn combo 23 liedjes gezongen tijdens ‘Martijn zingt Hollandse Meesters.’ Nu heb ik de eer om 10 van die nummers te mogen zingen met heuse harmonie en fanfare orkesten door het hele land. En wat een rijkdom aan klanken komen er dan voorbij.

Ik ben Emile Stoffels (arrangeur van StoffelsMusic) eeuwig dankbaar voor het feit dat hij met mij in dit avontuur is gedoken. Want het was voor hem natuurlijk een risico. Uren, dagen, maanden en uiteindelijk zelfs jaren heeft hij gestoken in dit project. Het schrijven van arrangementen, gebaseerd op de nummers die we deden tijdens mijn vorige concerten. Eigen bedachte medley’s heeft Emile bewerkt voor harmonie en fanfare. En als je dan aan het zingen bent met zo’n orkest wordt je telkens verrast door al die prachtige melodieën, tegenmelodieën, ritmes, akkoorden en leuke verrassingen. Emile heeft fantastisch werk gedaan.

Nu mag ik aan bak! Eerst het promoten van het concept en vervolgens het uitvoeren. Voor mij is het werken met orkesten door het hele land best spannend. Op het moment dat een orkest besluit het concert met mij te gaan geven, gaan ze een half jaar hard aan de bak om de stukken erin te krijgen. Maar pas een week van te voren, of zelfs op de dag van het concert zelf, kom ik bij het orkest en gaan we samen repeteren. Voor mij zal het iedere keer weer een verrassing zijn hoe dat gaat. Natuurlijk zijn er grote verschillen in de niveau’s van verschillende orkesten. Daarnaast heb je te maken met interpretaties van diverse dirigenten, verschillen in tempo en verschillende karakters. Dit zijn de dingen die het voor mij spannend, misschien soms lastig maar vooral heel leuk maken.

Want ik hou van mensen. Wat is het heerlijk om steeds weer nieuwe enthousiaste muzikanten te ontmoeten. Ieder mens vraagt om een andere benadering. De sfeer bij ieder orkest is anders. Ik hoop met mijn enthousiasme en plezier ervoor te zorgen dat iedereen zich op zijn gemak voelt en er samen met mij een geweldige avond/middag van wilt gaan maken.

De eerste keer is dat in ieder geval gelukt! Al zeggen ze soms dat Friezen wat stug zijn. Ik heb daar helemaal niets van gemerkt. Wat heb ik een fijn contact gehad met mijn contactpersoon van het orkest. Wat werd ik hartelijk ontvangen tijdens de repetitie en wat een prettige en constructieve samenwerking heb ik gehad met de dirigent. Dat belooft veel goeds voor de toekomst. Ook het publiek in Friesland heeft zichtbaar genoten. Er werd lekker luid meegezongen en ze reageerden geweldig op de vragen. En zelfs mijn “slachtoffer van de avond” Tonny kon het waarderen.

In de agenda staan alweer een aantal concerten van HMIC gepland en ondertussen ben ik ook alweer met een aantal andere orkesten in de agenda aan het duiken om een aantal concerten in te plannen. En er is nog ruimte hoor! Kijk vooral even hier voor alle informatie en laat het me weten als je vragen hebt. Ik ben erg dankbaar dat ik dit mag en kan doen!

Foto’s: Folkert Folkertsma

Geplaatst in blogs

Het kan, het mag en wat is het fijn!

Gepost op door martijnvanvuuren

In december 2018, op het moment dat ik volop bezig was met mijn concerten van ‘Martijn zingt Hollandse Meesters’ trok ik de stoute schoenen aan. 

Ik kreeg het idee om de optredens die ik gaf op een andere manier vorm te gaan geven. Ik genoot intens van het optreden met mijn lieve en fantastische combo. Stuk voor stuk schatten die veel tijd en energie hebben gestopt om mijn belachelijke idee van een theaterconcert in werkelijkheid te gaan brengen. Maar wat mij een beetje tegenstond, was de enorme rompslomp die erbij kwam kijken om het optreden heen. Het regelen van lokaties, het plannen van repetities in volle agenda’s, de verantwoordelijkheid voor de kaartverkoop en nog heel veel meer regel zaken.

Toen dacht ik, wat als ik nu concerten ga geven met harmonie en fanfare orkesten. Dat is tenslotte waar mijn muzikale roots vandaan komen. Vanaf mijn 7de heb ik muziek gemaakt in een harmonie orkest en het plezier en de passie gezien waarmee muzikanten daar samen musiceren. Dat vind ik geweldig. Het verenigingsgevoel, het samenwerken naar iets moois, het plezier dat samen musiceren geeft en het trouwe publiek dat komt genieten van de concerten. 

Al jarenlang ben ik betrokken bij themaconcerten die georganiseerd worden bij De Harmonie uit het naburige dorp Angeren. Op een fantastische manier bedenken zij ieder jaar weer originele ideeën en werken die tot in de puntjes uit. Al jarenlang mag ik daar mijn bijdrage aan leveren door te zingen en te presenteren bij die concerten. Altijd weer een hoogtepunt in het jaar. Dus ik dacht… dat kan ik natuurlijk ook zelf organiseren. Niet ieder orkest heeft de mensen die de tijd en de creativiteit hebben om dergelijke thema’s uit te werken. Hoe makkelijk zou het zijn voor het orkest als dat alles uit handen wordt genomen? De arrangementen liggen klaar, het thema is helemaal uitgedacht en uitgewerkt, er komt iemand (ik zei de gek) het concert presenteren samen met orkest zingen. Ik neem decorstukken mee, een diapresentatie, er is een kant en klaar draaiboek voor licht en techniek, de flyers en posters worden aangeleverd en dat voor een zo scherp mogelijke prijs. Makkelijker kunnen we het niet maken. En ook nog leuker!!!

Dit idee ontstond dus in december 2018. Januari 2019 voerde ik mijn eerste gesprek met arrangeur Emile Stoffels van StoffelsMusic. Emile kende ik een beetje uit mijn eigen harmonie tijd en heeft zijn eigen muziekuitgeverij. Emile was direct enthousiast. Dus toen moesten we 10 nummers gaan selecteren uit de 23 nummers die ik met mijn combo deed! Dat was geen makkelijke klus. Gevalletje kill-your-darlings. 

Maar goed… toen we dat gedaan hadden brak de corona crisis uit! Daar ging ons plan! Het was voor orkesten lange tijd onmogelijk te repeteren, laat staan om concerten te organiseren. Het heeft dan ook tot de zomer 2021 geduurd voor we de draad weer een beetje op durfden te pakken.

Het werd even spannend, want durven orkesten alweer? Wordt er alweer vooruit gekeken? En wat bleek…. Ja! juist! Al die muzikanten stonden te springen om weer te beginnen en om weer iets te organiseren. Dus de PR-machine begon te ratelen, de mailtjes gingen de deur uit, de website werd afgestoft en de social media kanalen werden weer actief gebruikt! 

En wat is het dan geweldig om te merken dat er zoveel interesse is. Orkesten uit het hele land, en momenteel vooral uit de verste uithoeken, nemen contact op. En wat geniet ik van het contact met die mensen. Het enthousiasme spat er van af! Ik vind het fijn om zo persoonlijk en direct mogelijk te communiceren met de organisatoren want we gaan het samen doen! En dat is precies dat wat ik graag wilde bereiken. Niet meer alleen verantwoordelijk voor het slagen van het concert, maar samen! Want samen geeft energie en synergie! Ik kan niet wachten! 

Oorspronkelijk zou ik afgelopen 1 januari mijn eerste concert geven met Streekharmonie Concordia in Balk, maar deze hebben we verschoven naar 14 mei. Het aftellen is begonnen naar deze premiere. En daarna snel door naar nog veel meer optredens!

Wil je er meer over lezen, kijk dan even op http://www.hollandsemeestersinconcert.nl

Geplaatst in blogs

Waarom een terugblik op je jaar je een gelukkiger mens maakt…

Gepost op door martijnvanvuuren

Zoals velen al van mij weten is reflecteren en vooruitblikken al 2,5 jaar een vast onderdeel van mijn leven geworden. Zowel op dagelijks niveau (zie deze blog), als op wekelijks niveau, ieder kwartaal en ook ieder jaar.

Dit jaar ging ik voor de derde keer een jaarplan maken. En ik moet zeggen dat is best een behoorlijk klusje! En om me hier volledig op te kunnen focussen, zonder afleiding van dagelijkse beslommeringen en schatten van kinderen die graag een spelletje willen doen, heb ik besloten om mezelf twee dagen op te sluiten in een Airbnb in Amsterdam.

Vorige week stapte ik dan ook de trein in met 3 schermen op zak om het afgelopen jaar eens grondig onder de loep te nemen. Een jaar waarin wederom vele mooie dingen die op de planning stonden, niet door konden gaan. Een jaar met 2 lockdowns, een samenleving die steeds verder polariseert en vele beperkingen waar we ons aan moeten houden.

Al met al een niet al te rooskleurig beeld. Althans…. Dat was de eerste gedachten die ik had toen ik  terug dacht aan 2021. 

Maar niets in minder waar! Als je echt eens even de tijd neemt om terug te kijken naar het jaar, krijg je een heel ander beeld. Ik ben door al mijn foto’s gescrold van het afgelopen jaar, ik heb mijn agenda week voor week doorgebladerd. Ik heb mijn dagboeken, weekreviews en kwartaal reviews  doorgelezen. Weet je wat je dan (althans ik) ziet? Hoeveel prachtige, mooie, speciale en onvergetelijke momenten er geweest zijn het afgelopen jaar, die je dan toch een beetje bent vergeten.

Helaas kon ik weinig optreden afgelopen jaar. Wel heb ik een hele leuke livestream mogen presenteren voor het Thomas a Kempis in Arnhem. Ik heb een presentatie avond mogen presenteren in Theater De Kik. In Angeren hebben we een geweldige avond neergezet in het thema ‘Oh wat een jaar’ waarin ik heb mogen zingen en presenteren. Ook heb ik samen met Emile Stoffels van StoffelMusic het concept Hollandse Meesters in Concert klaar gemaakt voor uitvoering. De arrangementen zijn af en de eerste boekingen zijn binnen (en alweer geannuleerd door corona)

Maar ook privé heb ik geweldige dingen gedaan. Ik had een me-time dag in Den Haag.
Ik had spelletjesavonden met oude en huidige collega’s en vrienden. Gezellige avondjes uit- of thuis eten met mijn lieve vrienden. Een weekendje wadlopen met Daan. Een weekendje weg met mijn liefste vrouw, heerlijke vakantie met het gezin in eigen land. Dagjes pretpark met mijn geweldige kinderen en met mijn lieve nichtje en haar gezin. Er zijn in mijn directe omgeving 3 baby’s geboren.

Ook heb ik (ondanks de periodes waarin de theaters dicht zaten) 15 voorstellingen gezien. Ik heb 37 boeken gelezen (zoals je in deze blog hebt kunnen lezen). 

En dan vergeet ik nog tientallen geluksmomentjes die niet te beschrijven zijn. Die ene prachtige zonsondergang, of die ene lachbui, of die geweldige blik van je kind op dat ene moment…… ga zo nog maar even door.

Veel van deze bovenstaande momenten waren toch weer even naar achter geschoven als je terug denkt aan het afgelopen jaar. Ik gun dan ook eigenlijk iedereen een jaarplan dag. Een dag waarop je even stil staat bij alle mooie, maar ook minder mooie dingen. Want ook die waren er. Ook de periode waarin ik bijvoorbeeld een lieve vriend ben verloren, komen dan nog even voorbij… en die mogen er ook zijn.

Tot slot heb ik tijdens de review op het afgelopen jaar gekeken naar mijn 28 doelen waaraan in wilde werken. Welke heb ik gehaald en welke niet? En waarom dan niet? Ook heb ik gereflecteerd op alle belangrijke categorieën van mijn leven. Denk aan werk/gezin/familie/vrienden/gezondheid/plezier/financiën e.d. Hoe kijk ik hier naar? Ben ik tevreden? Wat geeft energie? Wat kost energie?

En al die verkregen informatie neem ik mee naar dag twee van mijn jaarplan tweedaagse. Namelijk de brainstorm en het kiezen van nieuwe doelen voor 2022. Maar daarover misschien een andere keer meer….

Wil je ook eens een poging wagen voor een jaarplan? Ik heb ooit templates gemaakt voor de apps Notion en Evernote om in te werken. Via de website van Grip kun je deze vinden en gebruiken. Ik hoor het graag als je ook de tijd hebt genomen om terug te blikken en wat het je gebracht heeft.

HOME

Geplaatst in blogs

Storm na de stilte…

Gepost op door martijnvanvuuren

Het is stil geweest het afgelopen jaar. Stil voor mij en stil voor iedereen die het leuk leuk vindt om een klein beetje te volgen waar ik mee bezig ben in mijn leven en wat mij bezig houdt. 
Er zullen vast ook mensen zijn die deze stilte heerlijk vonden en genoten hebben van bijna een jaar niet gestalkt worden, geen blogs en weinig berichten op de sociale media. 
Maar wat vond ik er eigenlijk zelf van? Wat heb ik dan wel gedaan het afgelopen jaar en wat gaat er gebeuren in de toekomst?

Als ik heel eerlijk ben, ben ik de afgelopen 1,5 jaar waarin het woord ‘corona’ het meest uitgesproken woord is geweest in alle gesprekken die ik heb gehad, heel erg goed doorgekomen. Ik ben me meer dan bewust van het feit dat ik ook in een enorme luxe situatie leef. Ik heb een baan die ten alle tijden ‘gewoon’ door is gegaan. Nou ja, natuurlijk alles behalve gewoon, maar ik heb altijd kunnen en mogen werken en heb geen onzekerheid gekend over inkomen of behoud van werk. Ook heb ik een prachtig en gezond gezin en een flexibel brein dat altijd zoekt naar mogelijkheden. 

Maar ondanks dat ben ook ik wel beperkt het afgelopen jaar. Dat wat ik naast mijn werk, familie en vrienden het allerleukste vind om te doen, kon niet meer. Niet meer zingen, niet meer presenteren en geen percussie meer spelen. Niet meer naar theaters, niet meer je passie in de praktijk tot uitvoering brengen.

Regelmatig kreeg ik vraag: ‘hoe is dat dan voor jou?’ Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik dat 1,5 jaar redelijk goed ben doorgekomen. Natuurlijk heb ik frustratie momentjes gehad dat zo’n ruim 10 optredens niet door konden gaan. Dat je alternatieve data zoekt en dan blijkt dat het wederom nog niet kan. Maar al snel ben ik een knop gaan omzetten. Dit is wat het is! Zoals gezegd kan ik dat ook makkelijk zeggen omdat ik er niet afhankelijk van ben. Maar in plaats van mijn aandacht te richten op alles wat niet meer kon, ben ik me gaan richten op dat wat nog wel kon. 

Ik heb enorm genoten van alle tijd die we samen als gezin hebben doorgebracht (al kwamen de boswandelingen op een gegeven moment wel mijn neus uit.) Ik geniet van de flexibiliteit van mensen, van de veerkracht, van de prachtige initiatieven die zijn ontstaan en het enorme tempo van innovatie (zeker in het onderwijs). 

Ook ben ik mijn nieuwe hobby (of moet ik verslaving zeggen???) lezen verder gaan voortzetten. Inmiddels heb ik sinds januari van dit jaar alweer 16 boeken uitgelezen en ligt er een hele stapel op de piano klaar om gelezen te worden. Ik word daar gelukkig van! Vooral non-fictie boeken, zelfhulpboeken, boeken over leiderschap, boeken over antropologie en boeken over misdaad en een enkel fictief boek. Dan ben ik ook nog zo’n nerd die de boeken tijdens het lezen gaat samenvatten omdat ik eigenlijk niks wilt vergeten. Het maakt me een rijk mens, ik moet zeggen een rijker mens, want ik voel me enorm rijk en daar ben ik heel dankbaar voor.

En ondanks dat ik de coronatijd prima ben doorgekomen ben ik nu vooral ook heel blij dat we langzamerhand weer steeds meer kunnen en mogen. Ik heb in een maand tijd alweer 4 theatervoorstellingen gezien, ik heb mijn eerste optreden in een theater alweer gehad en de eerste aanvragen voor nieuwe optredens komen weer binnen druppelen. Dat geeft me veel vertrouwen en zin in alles wat komen gaat. Met als eerste de zomervakantie! Heerlijk samen met mijn allerliefste vrouw en twee onwaarschijnlijk lieve kinderen lekker twee weken op vakantie (in eigen land). 

En dan na de zomer?

Nog net zo veel lezen, ons nieuwe (uitgestelde) concept van ‘Hollandse meesters in concert’ aan de man brengen. Verder uitwerken van een eventueel nieuw theaterprogrammaatje. Er staan nog wat leuke concertjes in de steigers en een auditie in de agenda. Op mijn werk ga ik ook een leuk en interessant jaar tegemoet. Ik kan niet wachten en krijg al energie van alleen de plannen. 

Dus ik ben bang dat er weer af en toe een blogje gaat verschijnen!

Geplaatst in Geen categorie

Een leven na Hollandse meesters…

Gepost op door martijnvanvuuren

In mijn laatste blog heb je kunnen lezen dat ik toen mijn laatste “Martijn zingt Hollandse meesters” heb gespeeld. Een voorlopig afscheid van een voorstelling die me erg dierbaar was. 
Een voorstelling die ik ben gaan maken op verzoek van De Buitenpoort in Huissen. Een voorstelling met liedjes die me paste. Mooie verhaaltjes op muziek gezet door de grote van Nederlandse muziekgeschiedenis. Maar ja…. dan ben je op een gegeven moment 2 jaar verder. En dan…? 

Geen idee!!!

Ik weet dat ik heel graag weer iets wil maken. Een voorstelling die bij me past en waar ik alles in kwijt kan wat ik leuk vind om te doen. Maar ja, wat dan?

De gedachten dat ik totaal nog geen idee heb maakt me op momenten onzeker maar geeft me ook energie. Als ik iets wil moet ik ook zelf nu de stappen gaan zetten. En een eerste keer een voorstelling maken is spannend maar volgens mij vind ik het traject in gaan voor iets nieuws nog spannender. 

Maar gelukkig heb ik GRIP nog steeds in mijn leven. (Als je denkt: “waar heeft hij het over?” Moet je even de blog van 31 augustus teruglezen). Nog wekelijks (wat zeg ik, bijna dagelijks) leef ik volgens de principes van GRIP. Mijn agenda, mail en todo-lijstjes zijn straks gepland en geordend en wekelijks houd ik een review waarin ik terugkijk op mijn week en de komende week vooruit kijk.  Ik stel doelen per kwartaal en heb onlangs afgelopen week mijn eerste GRIP-kwartaal review gehouden. En het leuke is… al mijn gestelde doelen voor het kwartaal zijn behaald. Dus tja… dan moet dit lange termijn doel ook lukken.

En doelen voor de lange termijn zijn lastiger dan op de korte termijn maar daarom knip ik dit grote doel op in kleine behapbare doelen. Afgelopen periode stond (wat betreft de voorstelling) in het teken van oriënteren en gesprekken voeren. Ik heb met een aantal mensen gesproken om te brainstormen over wat een thema, onderwerp of aanpak zou kunnen zijn. Wat zijn mijn sterke en zwakke punten en hoe ga ik daarmee nu verder? Die gesprekken hebben leuke ideeën en inzichten opgeleverd waar ik het komend kwartaal mee aan de slag ga. Ik ga komend kwartaal een of enkele ideeën in grove lijnen uitwerken. 

Maar gelukkig betekent een jaar van werken aan iets nieuws niet een jaar niet optreden. Want mijn agenda zit weer voller dan ooit. En hoe leuk is het om na twee jaar Hollandse meesters weer te duiken in nieuw repertoire. Zo mocht ik vorige week twee uitverkochte concerten presenteren en zingen met muziekvereniging UDI, Alarmfase 3 en Rotdweilers in het thema top2000. 

Behalve het dorp (waar ik nooit meer vanaf kom, die heb ik al wel 100 keer gezongen) weer allemaal nieuwe nummers. Lekker bezig met pop liedjes en weer lekker een avondje presenteren en ouwehoeren met een zaal vol enthousiaste mensen.

In december mag ik nog zingen tijdens een koffieochtend in de kerk van Huissen-Zand en in januari mag ik meewerken aan een nieuwjaarsconcert in de Theaterkerk in Bemmel. En volgens mij wordt dat erg mooi. Het bijzondere is dat ik dat samen mag doen met mijn liefste en mijn schoonmoeders klassieke trio Boccaccio. Een concert weer vol met voor mij nieuwe nummers. Ik ga een heleboel mooie duetten zingen, zowel pop als musical maar ook solo een aantal liedjes. Dus als je een keer weer iets heel anders wilt zien….. er zijn nog kaartjes. (Laat het me weten)

Vervolgens gaan we de theaters in met een tour van The Musical Night en duik ik weer achter het drumstel. En staan er ook alweer leuke optredens op de planning in 2020. Daarnaast gaat ook “Hollandse meesters in Concert” starten waarbij ik ga optreden met orkesten in het land. De arrangementen zijn volop in de maak door StoffelsMusic en de eerste reacties van orkesten beginnen ook binnen te komen. 

Het is maar goed dat ik GRIP heb want anders zou deze planning volgens mij nooit te combineren zijn met een vierdaagse werkweek in het onderwijs, een super leuk gezin en lieve vrienden en familie.

Geplaatst in blogs, Geen categorie

Het slotakkoord voor Martijn zingt Hollandse meesters.

Gepost op door martijnvanvuuren

Soms zijn er van die dagen dat je even in je arm moet knijpen om te beseffen dat dingen echt gebeuren. Zondag 10 november was zo’n dag. Voor (voorlopig?) de laatste keer speelden we Martijn zingt Hollandse meesters samen met mijn geweldige combo. En niet zomaar ergens, nee… we mochten spelen in een goedgevulde Theaterkerk in Bemmel. En ik lieg niet als ik zeg dat ik dat een van de mooiste kleine theaters vind die ik ken. Niet alleen omdat deze in mijn woonplaats staat maar vooral door de bijzondere totstandkoming ervan en de fantastische manier waarop ze dat hebben gedaan. Maar de aanloop ging niet helemaal zonder slag of stoot.

Een aantal dagen voor de grote dag begon ik ineens keelpijn te krijgen en begon mijn stem kuren te krijgen. En dan beginnen de zenuwen (die ik normaal gesproken erg weet te beperken) enorm op te lopen. “Dit kan niet waar zijn! Dit mag nu niet gebeuren!!!” Maar het gebeurde.

Ik heb die week alles geprobeerd. Trachitol, tonsiotreen, keelspray, pijnstillers, verse gemberthee met honing, stomen, Islamoos. Je kunt het zo gek niet bedenken. Maar in plaats van dat het beter ging leek het erger te worden. Ok, dan maar naar de dokter.

Na een beetje google werk en een tip van de profs hoorde ik dat er in uitzonderlijke gevallen weleens Prednison wordt voorgeschreven. Zo blijken de grote popsterren ook weleens concerten te redden of musicalzangers een premiere doorgesleept te worden. Dus mijn missie was: Prednison. De dienstdoende huisarts keek me verbaasd aan. “Ok, prednison???? Dat schrijf ik regelmatig voor, voor diverse klachten maar in deze context heb ik er nog nooit van gehoord.”

Goed voorbereid als ik was had ik een Volkskrant artikel klaar staan op mijn telefoon om de dokter te overtuigen. Deze wilde toch even contact opnemen met een specialist in het ziekenhuis. Ook deze was niet heel bekend met dit verschijnsel maar ze durfden het er wel op te gokken.

Dus ik ging naar huis met een strip Prednison pillen. Vrijdag de eerste dosis….. weinig verschil, dus zaterdag ging de tweede dosis erin. En ik had me voorgenomen om uiterlijk zaterdag avond de knoop door te hakken of ik het concert wel of niet door liet gaan. Want zonder verbetering was zingen geen optie. Maar gelukkig kwam er gedurende de dag wel verbetering. Heel voorzichtig heb ik geprobeerd de eerste klanken weer uit te stoten en heb ik me aan een lied gewaagd. En het kwam eruit! Yes! We gaan het doen!!! De kogel was door de theaterkerk.

En zondag bij het opstaan werd dat gevoel bevestigd. Het gaat gewoon lukken. Wat een wondermiddel. Dus nog een laatste dosis pillen erin en gaan! Maar wat een spanning! Ik geloofde inmiddels in het feit dat ik wel enkele nummers kon zingen met deze stem maar gingen mijn stembanden het ook goed vinden om ruim 2 uur de voorstelling te dragen.

Maar zoals het vaak gaat… na het eerste lied zet je dat aan de kant, gaat de adrenaline stromen en dan is het gaan met die banaan. En wat was dat fijn! Alle nummers kwamen eruit. Natuurlijk hoor je zelf verschil en ben je altijd kritisch maar het publiek dat van niets wist heeft het gelukkig niet door gehad! En het is me zelfs gelukt om tijdens het concert te genieten en te beseffen dat ik gewoon in dat prachtige theater mag staan voor een zaal fijne mensen.

Is het dan nu echt afgelopen met de Hollandse meesters? Geen idee.

2020 wordt het jaar waarin ik me ga storten op nieuwe plannen. Vanaf januari ga ik gelukkig wel door met die prachtige liedjes van de Hollandse meesters maar dan met harmonie en fanfare orkesten. Een kant en klaar themaconcert voor ieder orkest in Nederland. Arrangementen van Emile Stoffels en zang en presentatie van mij, compleet met aankleding en beamer presentatie. Dat gaan we proberen aan de man te brengen. (Zegt het voort bij alle muzikale vrienden en familie www.martijnvanvuuren.nl/HMIC)

En ondertussen ga ik brainstormen over iets nieuws. Alle ideeën zijn welkom. Nieuw thema, nieuwe muziek, nieuwe vorm? Alles kan, alles mag! Laat onder deze blog gerust je suggesties achter of mail me.

En het fijne is dat ik al mijn lieve comboleden nog terug ga zien in andere settings. Want wat ben ik deze mensen enorm dankbaar voor alle tijd en energie die ze gestoken hebben in deze concerten. Wieke, Tom, Melvin, Meindert-Jan en Caroline! Jullie zijn toppers!

vlg: Melvin, Tom, Wieke, Martijn, Meindert-Jan, Caroline
Geplaatst in blogs

Het gaat gebeuren!!!

Gepost op door martijnvanvuuren

Het was 17 november 2017. Een week nadat ik voor de allereerste keer mijn concert “Martijn zingt Hollandse meesters” uitvoerde in De Buitenpoort in Huissen. Wat was dat gaaf! Ik was zo blij en trots dat het gewoon gelukt was. Alles verliep boven mijn verwachtingen. Maar ja, toen dat klaar was begon het wel te kriebelen. Op die 17 november schreef ik in een blog op mijn site:

Ik zou heel graag mijn Hollandse Meesterconcert nog op andere locatie(‘s) uitvoeren. Heb je ideeën, suggesties of aanvragen? Laat het me weten! (Theaterkerk Bemmel….je mag altijd bellen! 😉

Maar ja…. die Theaterkerk belde natuurlijk niet. Gelukkig waren er wel anderen die belden (of reageerden) en hebben we inmiddels het concert meerdere keren uit mogen voeren. Maar ja… stiekem droomde ik van de Theaterkerk in Bemmel. Want voor iedereen die het niet kent: het is daar prachtig! De oude kerk is omgebouwd tot een echt theater. Geweldige foyer, prachtige zaal met een mooie tribune tot in de nok van de kerk. Alle oude elementen zijn prachtig in ere gehouden maar toch is het een modern theater. Ik heb het elders nog niet zo gezien! En het staat gewoon in mijn woonplaats!!!!

De periode na mijn concert in De Buitenpoort kreeg ik te horen dat het programma voor de Theaterkerk al vol was voor het hele seizoen en dat ik volgend jaar maar contact moest opnemen. 

“Oh ja, natuurlijk….. zo gaat dat met theaters…. daar moet je snel bij zijn.”

Maar ik laat me niet kennen. Dus ruim op tijd neem ik weer contact op!

In de tussentijd was ook Hanneke bezig om de Musical Night te programmeren in de theaterkerk en dat lukte. 3 professionele, ervaren musical artiesten. En dat werd een succes. Ik vond het geweldig om als percussionist mee te kunnen doen aan deze prachtige show met deze geweldige mensen op deze mooie plek.

Helaas kreeg ik een nee. Ik kon natuurlijk de kerk zelf huren maar dat zou wel een groot financieel risico zijn. Helaas wilden ze mijn concert niet zelf programmeren. En natuurlijk snap ik dat. Martijn zingt Hollandse meesters? Who the f*ck is Martijn van Vuuren? Wie kan ze garanderen dat daar nog mensen op af komen als er kaartjes gereserveerd moeten worden. Een gratis concert in Huissen zat snel vol maar ja, als er kaarten gekocht moeten worden….. 

Gelukkig waren er wel andere plaatsen waar we terecht konden. Met veel plezier en succes hebben we de voorstelling mogen spelen in Angeren, Elst en Overloon. Maar ja…. die theaterkerk!!! Dat zou toch wel gaaf zijn! Ik heb de stoute schoenen aangetrokken. Ik dacht: Boeien! Ik probeer het nog één keer! En wat denk je!? Ik werd uitgenodigd voor een gesprek!!!

Inmiddels had ik mooie opnames van het concert in De Kik in Elst, waren er mooie foto’s gemaakt en was er de ervaring dat dit programma goed werd ontvangen en er gelukkig ook veel publiek voor is. En met die bagage in mijn achterzak kreeg uiteindelijk een bericht! Ja, we programmeren het concert in het theaterseizoen 2019/2020! De aanhouder wint! YES!

Zondag middag 10 november 2019 is het zover! Martijn zingt Hollandse meesters in de Theaterkerk in Bemmel. En de kaartverkoop is gestart!

Hier zijn de kaarten te reserveren.

Dus heb je het concert nog niet gezien… zorg dat je erbij bent. Heb je het al wel gezien maar ben je nog nooit in de Theaterkerk geweest? Zorg dan ook dat je erbij bent. OF heb je beide al wel gezien… dan heb je vast zin in nog een gezellige zondag middag lekker meezingen en luisteren naar de mooiste liedjes van overleden Nederlandstalige artiesten. 

En dat is niet het enige. Want ik sta 8 september nog in verzorgingshuis Liduina in Bemmel en zaterdagavond 14 september in de Providentia in Gendt. En daarnaast nog veel leuke andere optredens en ben ik nog bezig met iemand voor een ander gaaf project. Maar daarover na de zomer meer. Wil je op de hoogte blijven? Kijk dan af en toe op de site en in de agenda.