Geplaatst in blogs

Druk? Wat is druk? Wanneer ben je druk?

Hoi!”
“Hoi”
“Hoe gaat het met je?”
“Goed hoor….. druk! Met jou?”
“Ja…. ook druk!”

Dit is zo maar de start van 80% van de gesprekken die ik hoor, zie en voer met mensen. Iedereen is druk! 
Maar wat is druk? Is druk uit te drukken 😉 in een aantal uren dat je bezig bent in de week? 
Is het de hoeveelheid werkzaamheden? Is het de aard van de werkzaamheden? Of zijn we gewoon allemaal druk als een soort mode verschijnsel? Moet je ‘druk’ zijn om iets voor te stellen?

Ik weet het allemaal niet zo goed.

Ik krijg heel vaak de vraag of opmerking van anderen dat ik zo verschrikkelijk druk ben. “Waar haal je de tijd vandaan om al die dingen te doen?” “Ben jij ook wel eens thuis?” “Doe jij ook wel eens niets?” Allemaal vragen die ik regelmatig te horen krijg. En ik vind het heel lief hoor. Want blijkbaar maken mensen zich zorgen om mij, en ze zijn altijd goed bedoeld. Maar tja, dan vraag ik me af; wat is druk en is druk goed of slecht?

Ik vind het heerlijk om druk te zijn. (Even voor de duidelijkheid, het gaat hier niet over hyperactief ofzo…. Mensen dachten vroeger nog wel eens als ze mij zagen optreden met mijn toenmalige dweilorkest dat ik ADHD had. Ooit kwam ik eens een man tegen in Kroatië die mij herkende als die hyperactieve muzikant en na een week camping kwam hij stomverbaasd naar me toe met de opmerking dat ik zo rustig was op vakantie. Hij had altijd gedacht dat ik ADHD had!)

Maar het bezig zijn met veel verschillende dingen vind ik dus fijn!
Ik werk 4 dagen in de week in het onderwijs. En tja… het onderwijs is een drukke baan. Ik hoef het vast niet te hebben over werkdruk in het onderwijs, daar is genoeg over gezegd. Maar om dat vol te houden heb ik het juist nodig om een andere uitlaatklep te hebben. Voor mij is dat zingen, presenteren en het bespelen van percussie, en leuke dingen doen met mijn gezin en vrienden. Dat is wat mij energie geeft, waar ik heel blij van wordt! Ik vind het helemaal niet erg om ‘s avonds na een werkdag achter de computer te duiken om presentaties voor te bereiden, voorstellingen te bedenken of liedjes te studeren.
Ik gebruik mijn dagelijkse ritjes van huis naar Zevenaar om liedteksten te studeren met mijn voorgeprogrammeerde spotify lijstjes. 
En het allerliefst sta ik in het weekend op het podium om mijn passie te kunnen delen met het liefst zoveel mogelijk mensen. Om nog meer inspiratie op te doen ga ik ook nog eens heel graag naar het theater met leuke mensen en mag ik daar ook nog eens mijn mening over geven in de vorm van een online recensie. 

En ja ben ik dan druk? Nee… Want volgens mij is druk een gevoel. Druk is niet uit te drukken in uren of aantal taken. Ik doe heel veel dingen, maar alleen dingen die ik heel leuk vind. En door mijn GRIP ben ik heel bewust bezig met mijn bezigheden, doelen, passie, planning, taken e.d. 

De maand februari is voor mij een maand die je, kijkend naar mijn agenda, zou kunnen bestempelen als rustig. Ik heb maar één optreden met The Musical Night, maar deze maand voelt heel druk. Het is een piekmaand in het onderwijs. Cito-toetsen, rapporten maken, overdrachtsdossiers voor middelbare scholen, adviesgesprekken groep 8, driehoeksgesprekken groep 7, groepsplannen maken en dan ook nog de klas draaien met alle dagelijkse beslommeringen. En dat allemaal in mijn 4 werkdagen! Dat voelt als druk. 

Gelukkig weet ik dat februari een piekmaand is op school en kan ik daar rekening mee houden met alle andere werkzaamheden. Op mijn vrije maandag werk ik aan rapporten i.p.v. aan concerten en de weekenden gebruik ik om bij te tanken na een pittige werkweek. 

En vanaf maart, als ik het in de klas weer een beetje rust krijg ga ik weer los. Er staan alweer 9 optredens in de agenda in 3 maanden tijd. Zie ik daar tegenop…. nee ik heb daar nu alweer zin in!

Dus mensen… laten we elkaar niet meer vragen of vertellen hoe druk we zijn. Maar vraag aan elkaar of we happy zijn? En is het antwoord: nee! Doe daar dan wat aan! 

Geplaatst in Geen categorie

Een leven na Hollandse meesters…

In mijn laatste blog heb je kunnen lezen dat ik toen mijn laatste “Martijn zingt Hollandse meesters” heb gespeeld. Een voorlopig afscheid van een voorstelling die me erg dierbaar was. 
Een voorstelling die ik ben gaan maken op verzoek van De Buitenpoort in Huissen. Een voorstelling met liedjes die me paste. Mooie verhaaltjes op muziek gezet door de grote van Nederlandse muziekgeschiedenis. Maar ja…. dan ben je op een gegeven moment 2 jaar verder. En dan…? 

Geen idee!!!

Ik weet dat ik heel graag weer iets wil maken. Een voorstelling die bij me past en waar ik alles in kwijt kan wat ik leuk vind om te doen. Maar ja, wat dan?

De gedachten dat ik totaal nog geen idee heb maakt me op momenten onzeker maar geeft me ook energie. Als ik iets wil moet ik ook zelf nu de stappen gaan zetten. En een eerste keer een voorstelling maken is spannend maar volgens mij vind ik het traject in gaan voor iets nieuws nog spannender. 

Maar gelukkig heb ik GRIP nog steeds in mijn leven. (Als je denkt: “waar heeft hij het over?” Moet je even de blog van 31 augustus teruglezen). Nog wekelijks (wat zeg ik, bijna dagelijks) leef ik volgens de principes van GRIP. Mijn agenda, mail en todo-lijstjes zijn straks gepland en geordend en wekelijks houd ik een review waarin ik terugkijk op mijn week en de komende week vooruit kijk.  Ik stel doelen per kwartaal en heb onlangs afgelopen week mijn eerste GRIP-kwartaal review gehouden. En het leuke is… al mijn gestelde doelen voor het kwartaal zijn behaald. Dus tja… dan moet dit lange termijn doel ook lukken.

En doelen voor de lange termijn zijn lastiger dan op de korte termijn maar daarom knip ik dit grote doel op in kleine behapbare doelen. Afgelopen periode stond (wat betreft de voorstelling) in het teken van oriënteren en gesprekken voeren. Ik heb met een aantal mensen gesproken om te brainstormen over wat een thema, onderwerp of aanpak zou kunnen zijn. Wat zijn mijn sterke en zwakke punten en hoe ga ik daarmee nu verder? Die gesprekken hebben leuke ideeën en inzichten opgeleverd waar ik het komend kwartaal mee aan de slag ga. Ik ga komend kwartaal een of enkele ideeën in grove lijnen uitwerken. 

Maar gelukkig betekent een jaar van werken aan iets nieuws niet een jaar niet optreden. Want mijn agenda zit weer voller dan ooit. En hoe leuk is het om na twee jaar Hollandse meesters weer te duiken in nieuw repertoire. Zo mocht ik vorige week twee uitverkochte concerten presenteren en zingen met muziekvereniging UDI, Alarmfase 3 en Rotdweilers in het thema top2000. 

Behalve het dorp (waar ik nooit meer vanaf kom, die heb ik al wel 100 keer gezongen) weer allemaal nieuwe nummers. Lekker bezig met pop liedjes en weer lekker een avondje presenteren en ouwehoeren met een zaal vol enthousiaste mensen.

In december mag ik nog zingen tijdens een koffieochtend in de kerk van Huissen-Zand en in januari mag ik meewerken aan een nieuwjaarsconcert in de Theaterkerk in Bemmel. En volgens mij wordt dat erg mooi. Het bijzondere is dat ik dat samen mag doen met mijn liefste en mijn schoonmoeders klassieke trio Boccaccio. Een concert weer vol met voor mij nieuwe nummers. Ik ga een heleboel mooie duetten zingen, zowel pop als musical maar ook solo een aantal liedjes. Dus als je een keer weer iets heel anders wilt zien….. er zijn nog kaartjes. (Laat het me weten)

Vervolgens gaan we de theaters in met een tour van The Musical Night en duik ik weer achter het drumstel. En staan er ook alweer leuke optredens op de planning in 2020. Daarnaast gaat ook “Hollandse meesters in Concert” starten waarbij ik ga optreden met orkesten in het land. De arrangementen zijn volop in de maak door StoffelsMusic en de eerste reacties van orkesten beginnen ook binnen te komen. 

Het is maar goed dat ik GRIP heb want anders zou deze planning volgens mij nooit te combineren zijn met een vierdaagse werkweek in het onderwijs, een super leuk gezin en lieve vrienden en familie.

Geplaatst in blogs, Geen categorie

Het slotakkoord voor Martijn zingt Hollandse meesters.

Soms zijn er van die dagen dat je even in je arm moet knijpen om te beseffen dat dingen echt gebeuren. Zondag 10 november was zo’n dag. Voor (voorlopig?) de laatste keer speelden we Martijn zingt Hollandse meesters samen met mijn geweldige combo. En niet zomaar ergens, nee… we mochten spelen in een goedgevulde Theaterkerk in Bemmel. En ik lieg niet als ik zeg dat ik dat een van de mooiste kleine theaters vind die ik ken. Niet alleen omdat deze in mijn woonplaats staat maar vooral door de bijzondere totstandkoming ervan en de fantastische manier waarop ze dat hebben gedaan. Maar de aanloop ging niet helemaal zonder slag of stoot.

Een aantal dagen voor de grote dag begon ik ineens keelpijn te krijgen en begon mijn stem kuren te krijgen. En dan beginnen de zenuwen (die ik normaal gesproken erg weet te beperken) enorm op te lopen. “Dit kan niet waar zijn! Dit mag nu niet gebeuren!!!” Maar het gebeurde.

Ik heb die week alles geprobeerd. Trachitol, tonsiotreen, keelspray, pijnstillers, verse gemberthee met honing, stomen, Islamoos. Je kunt het zo gek niet bedenken. Maar in plaats van dat het beter ging leek het erger te worden. Ok, dan maar naar de dokter.

Na een beetje google werk en een tip van de profs hoorde ik dat er in uitzonderlijke gevallen weleens Prednison wordt voorgeschreven. Zo blijken de grote popsterren ook weleens concerten te redden of musicalzangers een premiere doorgesleept te worden. Dus mijn missie was: Prednison. De dienstdoende huisarts keek me verbaasd aan. “Ok, prednison???? Dat schrijf ik regelmatig voor, voor diverse klachten maar in deze context heb ik er nog nooit van gehoord.”

Goed voorbereid als ik was had ik een Volkskrant artikel klaar staan op mijn telefoon om de dokter te overtuigen. Deze wilde toch even contact opnemen met een specialist in het ziekenhuis. Ook deze was niet heel bekend met dit verschijnsel maar ze durfden het er wel op te gokken.

Dus ik ging naar huis met een strip Prednison pillen. Vrijdag de eerste dosis….. weinig verschil, dus zaterdag ging de tweede dosis erin. En ik had me voorgenomen om uiterlijk zaterdag avond de knoop door te hakken of ik het concert wel of niet door liet gaan. Want zonder verbetering was zingen geen optie. Maar gelukkig kwam er gedurende de dag wel verbetering. Heel voorzichtig heb ik geprobeerd de eerste klanken weer uit te stoten en heb ik me aan een lied gewaagd. En het kwam eruit! Yes! We gaan het doen!!! De kogel was door de theaterkerk.

En zondag bij het opstaan werd dat gevoel bevestigd. Het gaat gewoon lukken. Wat een wondermiddel. Dus nog een laatste dosis pillen erin en gaan! Maar wat een spanning! Ik geloofde inmiddels in het feit dat ik wel enkele nummers kon zingen met deze stem maar gingen mijn stembanden het ook goed vinden om ruim 2 uur de voorstelling te dragen.

Maar zoals het vaak gaat… na het eerste lied zet je dat aan de kant, gaat de adrenaline stromen en dan is het gaan met die banaan. En wat was dat fijn! Alle nummers kwamen eruit. Natuurlijk hoor je zelf verschil en ben je altijd kritisch maar het publiek dat van niets wist heeft het gelukkig niet door gehad! En het is me zelfs gelukt om tijdens het concert te genieten en te beseffen dat ik gewoon in dat prachtige theater mag staan voor een zaal fijne mensen.

Is het dan nu echt afgelopen met de Hollandse meesters? Geen idee.

2020 wordt het jaar waarin ik me ga storten op nieuwe plannen. Vanaf januari ga ik gelukkig wel door met die prachtige liedjes van de Hollandse meesters maar dan met harmonie en fanfare orkesten. Een kant en klaar themaconcert voor ieder orkest in Nederland. Arrangementen van Emile Stoffels en zang en presentatie van mij, compleet met aankleding en beamer presentatie. Dat gaan we proberen aan de man te brengen. (Zegt het voort bij alle muzikale vrienden en familie www.martijnvanvuuren.nl/HMIC)

En ondertussen ga ik brainstormen over iets nieuws. Alle ideeën zijn welkom. Nieuw thema, nieuwe muziek, nieuwe vorm? Alles kan, alles mag! Laat onder deze blog gerust je suggesties achter of mail me.

En het fijne is dat ik al mijn lieve comboleden nog terug ga zien in andere settings. Want wat ben ik deze mensen enorm dankbaar voor alle tijd en energie die ze gestoken hebben in deze concerten. Wieke, Tom, Melvin, Meindert-Jan en Caroline! Jullie zijn toppers!

vlg: Melvin, Tom, Wieke, Martijn, Meindert-Jan, Caroline
Geplaatst in blogs

Het gaat gebeuren!!!

Het was 17 november 2017. Een week nadat ik voor de allereerste keer mijn concert “Martijn zingt Hollandse meesters” uitvoerde in De Buitenpoort in Huissen. Wat was dat gaaf! Ik was zo blij en trots dat het gewoon gelukt was. Alles verliep boven mijn verwachtingen. Maar ja, toen dat klaar was begon het wel te kriebelen. Op die 17 november schreef ik in een blog op mijn site:

Ik zou heel graag mijn Hollandse Meesterconcert nog op andere locatie(‘s) uitvoeren. Heb je ideeën, suggesties of aanvragen? Laat het me weten! (Theaterkerk Bemmel….je mag altijd bellen! 😉

Maar ja…. die Theaterkerk belde natuurlijk niet. Gelukkig waren er wel anderen die belden (of reageerden) en hebben we inmiddels het concert meerdere keren uit mogen voeren. Maar ja… stiekem droomde ik van de Theaterkerk in Bemmel. Want voor iedereen die het niet kent: het is daar prachtig! De oude kerk is omgebouwd tot een echt theater. Geweldige foyer, prachtige zaal met een mooie tribune tot in de nok van de kerk. Alle oude elementen zijn prachtig in ere gehouden maar toch is het een modern theater. Ik heb het elders nog niet zo gezien! En het staat gewoon in mijn woonplaats!!!!

De periode na mijn concert in De Buitenpoort kreeg ik te horen dat het programma voor de Theaterkerk al vol was voor het hele seizoen en dat ik volgend jaar maar contact moest opnemen. 

“Oh ja, natuurlijk….. zo gaat dat met theaters…. daar moet je snel bij zijn.”

Maar ik laat me niet kennen. Dus ruim op tijd neem ik weer contact op!

In de tussentijd was ook Hanneke bezig om de Musical Night te programmeren in de theaterkerk en dat lukte. 3 professionele, ervaren musical artiesten. En dat werd een succes. Ik vond het geweldig om als percussionist mee te kunnen doen aan deze prachtige show met deze geweldige mensen op deze mooie plek.

Helaas kreeg ik een nee. Ik kon natuurlijk de kerk zelf huren maar dat zou wel een groot financieel risico zijn. Helaas wilden ze mijn concert niet zelf programmeren. En natuurlijk snap ik dat. Martijn zingt Hollandse meesters? Who the f*ck is Martijn van Vuuren? Wie kan ze garanderen dat daar nog mensen op af komen als er kaartjes gereserveerd moeten worden. Een gratis concert in Huissen zat snel vol maar ja, als er kaarten gekocht moeten worden….. 

Gelukkig waren er wel andere plaatsen waar we terecht konden. Met veel plezier en succes hebben we de voorstelling mogen spelen in Angeren, Elst en Overloon. Maar ja…. die theaterkerk!!! Dat zou toch wel gaaf zijn! Ik heb de stoute schoenen aangetrokken. Ik dacht: Boeien! Ik probeer het nog één keer! En wat denk je!? Ik werd uitgenodigd voor een gesprek!!!

Inmiddels had ik mooie opnames van het concert in De Kik in Elst, waren er mooie foto’s gemaakt en was er de ervaring dat dit programma goed werd ontvangen en er gelukkig ook veel publiek voor is. En met die bagage in mijn achterzak kreeg uiteindelijk een bericht! Ja, we programmeren het concert in het theaterseizoen 2019/2020! De aanhouder wint! YES!

Zondag middag 10 november 2019 is het zover! Martijn zingt Hollandse meesters in de Theaterkerk in Bemmel. En de kaartverkoop is gestart!

Hier zijn de kaarten te reserveren.

Dus heb je het concert nog niet gezien… zorg dat je erbij bent. Heb je het al wel gezien maar ben je nog nooit in de Theaterkerk geweest? Zorg dan ook dat je erbij bent. OF heb je beide al wel gezien… dan heb je vast zin in nog een gezellige zondag middag lekker meezingen en luisteren naar de mooiste liedjes van overleden Nederlandstalige artiesten. 

En dat is niet het enige. Want ik sta 8 september nog in verzorgingshuis Liduina in Bemmel en zaterdagavond 14 september in de Providentia in Gendt. En daarnaast nog veel leuke andere optredens en ben ik nog bezig met iemand voor een ander gaaf project. Maar daarover na de zomer meer. Wil je op de hoogte blijven? Kijk dan af en toe op de site en in de agenda

Geplaatst in blogs

Trots, blij en gelukkig!!

Ik weet niet waardoor het komt (misschien ben ik snel verveeld, misschien kan ik geen keuzes maken of misschien wil ik heel niet anders) maar wat vind ik het heerlijk om zoveel verschillende dingen te mogen doen. Wat ben ik een bevoorrecht mens dat ik steeds weer mag deelnemen aan zoveel prachtige projecten met zulke geweldige mensen.

Na een periode van veel zingen, stampen van teksten en de bijbehorende stress kon ik me de laatste tijd weer vooral richten op mijn andere passie; percussie!

En wat is er gaver dan in dit te kunnen doen in het combo van mijn eigen vrouw ( Ja ik mag tegenwoordig vrouw zeggen). Samen met drie andere top muzikanten en twee andere top vocalisten. Wat blijven al die prachtige percussie instrumenten toch een verrijking voor welke muziek dan ook. Zoals ik altijd zeg: als je het weg laat mist niemand het maar als je het toevoegt……

Vooral mijn houten kistje (cajon) blijft een favorietje. Deze recente aanwinst heeft zijn investering al dubbel en dwars terug verdiend in spel plezier. Wat klinkt hij toch lekker!

Het repertoire van het concert van Hanneke was heerlijk om te mogen spelen. Ook in de nummers van Miriam Venema en Ton Sieben konden we lekker los gaan. Maar naast het genieten van het mogen spelen met deze toppertjes heb ik vooral een middag apetrots zitten wezen. Al helemaal bij het toegift.

Het heeft wat “bloed” zweet en tranen gekost maar wat deed ze dit geweldig!

Ik ben een gezegend mens!!!

En nu: op naar de volgende uitdagingen: mijn deelname aan curriculum.nu en mijn tweede uitvoering van : Hollandse meesters in Angeren!

En omdat ik zo trots ben; deze is voor haar!

(Foto: Mieke van Raay)

Geplaatst in blogs

2017: een meesterlijk jaar!

Terwijl er op radio 2 de top2000 alweer over de helft is, en iedereen al druk aan het piekeren is over de goede voornemens voor 2018 blik ik zelf graag even terug op 2017! Want wat voor een prachtig jaar was dat! Ik durf met recht te zetten dat dit voor mij persoonlijk een jaar is geweest die ik niet snel zal vergeten.

Het jaar startte met alle voorbereidingen voor ons huwelijk. Al had ik Hanneke al 2 jaar eerder ten huwelijk gevraagd….. in ons geval kwam van uitstel geen afstel.

En tijdens de voorbereidingen hadden we een gesprek met de Buitenpoort waar de vraag kwam of ik niet een keer een concertje wilde geven op een zondag middag. Het antwoord op die vraag is inmiddels bekend. En toen begon het balletje te rollen. In eens kwamen er dit jaar van verschillende kanten dingen op mijn pad.

Ik mocht theatergroep augustus weer begeleiden in het combo, ik presenteerde en jureerde een slagwerk festival, in zong legends of pop tijdens een concert, ik trad op in de musicalvoorstelling van De Hightlights in Arnhem, ik presenteerde/zong en dans bij een revueconcert in Angeren, ik werd gevraagd om deel te nemen in het combo van theatermaakster Jolien Kistemaker, zong samen met Hanneke bij een concert van Cantilene. Ik presenteerde een concert van Meander in de Theaterkerk, speelde als gastmuzikant mee met Volharding en recenseerde 9 musical voorstellingen.

Daarbij was dit ook nog het jaar met veel ontwikkelingen op mijn werk in het onderwijs. Zo werd ik in april gevraagd waarnemend directeur te worden van IKC Het Drieluik aangezien onze directeur zou vertrekken. Dat heb ik vervolgens ruim een half jaar gedaan. Daarnaast heb ik afgelopen maanden onze nieuwe interim ingewerkt, en daarnaast heel veel verschillende werkzaamheden uitgevoerd op school. Van invallen in uiteindelijk iedere klas tot het begeleiden van vluchteling kinderen op school  tot het maken van nieuwe beleidsplannen. En tot slot ben ik afgelopen maand aangenomen bij Curriculum.nu. (www.curriculum.nu) En mag ik het komende jaar in een team van 14 personen me gaan buigen over de bouwstenen van een nieuw onderwijs curriculum voor het profiel Mens en Maatschappij. Ofwel de vakken Aardrijkskunde, geschiedenis, economie en maatschappijleer. In vier keer een driedaagse en daarnaast een dag in de week ga ik daar mijn hoofd over buigen. Een verantwoordelijke en unieke uitdaging. Voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis gaat het onderwijs curriculum bedacht worden door mensen uit het onderwijs zelf. En het is een eer om uit ruim 1000 mensen geselecteerd te worden!

En tussen al die dingen door ben ik ook nog eens de meest trotse vader van mijn twee prachtige kinderen en de man (ja ik mag nu man zeggen) van mijn lieve echtgenote en zijn we allemaal gezond! Wat wilt een mens nog meer!

Kortom: voor mij was dit een TOP jaar! Ik vind het bijna jammer om afscheid te moeten nemen van je: 2017!

Maar toch! We gaan erop proosten! Iedereen een fijne jaarwisseling en alle goeds voor 2018!

 

Geplaatst in blogs

We zullen doorgaan…

Om mijn blog maar direct met een citaat van Ramses Shaffy te beginnen….. we zullen doorgaan!

Het is toch best fijn om naar een lange periode van constant dezelfde 23 nummers luisteren er inmiddels ook ruimte is gekomen voor andere muziek. Ik luister in de auto weer radio in plaats van alleen maar de Hollandse meester playlist in spotify. En ik moet zeggen… er is weer best veel mooie nieuwe muziek verschenen het afgelopen half jaar 😉
Inmiddels ben ik ook zover dat mijn dromen ergens anders over gaan dan liedteksten, en dat ik niet meer om 3 uur ’s nachts wakker wordt met zing, vecht, huil, lach werk en bewonder in mijn hoofd.

Inmiddels heb ik ook weer heel veel andere leuke dingen in mijn agenda staan. Zo mag ik morgen een themaconcert van zangvereniging Meander presenteren in de prachtige Theaterkerk in Bemmel. (ik aas nog steeds op deze lokatie…misschien morgen maar weer een balletje opgooien!) Dus afgelopen week heb ik research gedaan naar achtergronden van hun repertoire en gezocht naar de link met het thema duurzaamheid!

Ondertussen komen er ook leuke aanvragen binnen voor optredens naar aanleiding van het concert. Ga ik me weer voorbereiden voor het spelen in het combo met theatermaakster Jolien Kistemaker en komt er een nieuwjaarsconcert aan van muziekvereniging Volharding waar ik mijn medewerking aan ga verlenen. En natuurlijk het concert van Hanneke 21 januari waar ik mee mag spelen in het combo! (kaarten zijn nog hier te reserveren) Ik zeg: lekker divers! Daarnaast wacht ik ook nog op een reactie van een gesprek dat ik een paar weken geleden heb gevoerd… maar daarover later wellicht meer.

Wat heb ik toch een leuk leven!

Geplaatst in blogs

na één week!

Begon mijn vorige blog nog met: Nog één week…inmiddels zijn we al weer een week na het concert. En nog steeds zit een beetje op mijn roze wolk. Wat was het ongelooflijk leuk, fijn en kicken om daar te staan afgelopen zondag.

Na een half jaar van voorbereiding kwam alles bij elkaar. In je hoofd zit een beeld zoals het er uiteindelijk allemaal uit moet komen te zien, en ik moet eerlijk zeggen…het overtrof alles.

Zo gingen we er stiekem van uit dat zo’n 10 a 20% van de reserveringen waarschijnlijk niet zou komen. Maar niets was minder waar. In plaats van 180 mensen waren er zelfs zo’n kleine 200 mensen.

Voor aanvang werd het nog even spannend. Na dagenlang achter de computer te hebben gezeten om een mooie presentatie te maken bij het concert leek tot 15 minuten voor aanvang de techniek niet mee te willen werken. Maar gelukkig was daar Klaas. De man die niet opgeeft voor hij het voor elkaar heeft. En uiteindelijk lukte het…..helaas niet helemaal zoals bedacht. De overgangen werkte niet, het tempo klopte niet helemaal en de lettertypes waren anders dan bedacht …. maar ….. de beelden waren te zien. Ook het licht ging volledig zijn eigen gang. Zo was ik het ene moment een hulk, en dan weer een smurf, maar dat mocht de pret niet drukken. Verder ging er namelijk alleen maar heel veel goed! Het publiek reageerde geweldig. Er werd spontaan en luidkeels meegezongen en gereageerd. Dat bezorgde me echt kippenvel momentjes. Ook het combo heeft alle liedjes naar een hoger plan getild!
Ook wilde ik heel graag schilderijen van “echte Hollandse meesters” als decorstukken gebruiken, maar waar vind je die? En toen was daar de Woonexpress in Duiven. Zij hadden canvasdoeken met het melkmeisje, het meisje met de parelde zonnebloemen en de nachtwacht. Deze laatste was alleen 120 x 150cm. En dat past dan weer niet in je auto. Beetje jammer. Maar ook daar was klaas weer! Dus met een geleende auto en wat pas en meet werk kon ik de canvasdoeken kosteloos lenen!

Ik ben iedereen zo dankbaar. Ook de grote stroom aan reacties via mail, app en social media waren hartverwarmend. Dat heeft mij gesterkt in het idee dat dit niet de laatste keer mag zijn. Dus nu komt de volgende uitdaging! Ik zou heel graag mijn Hollandse Meesterconcert nog op andere locatie(‘s) uitvoeren. Heb je ideeën, suggesties op aanvragen? Laat het me weten! (Theaterkerk bemmel….je mag altijd bellen! 😉

Ik zeg: delen / liken en vooral doorvertellen!

 

Geplaatst in blogs

Nog één week!!!!!

Ongelooflijk! Ik kan het nog steeds bijna niet geloven. Ruim een half jaar geleden zat ik samen met Hanneke in de Buitenpoort om onze bruiloft voor te bereiden met Herman (eigenaar Buitenpoort). Na het gesprek zei hij opeens: “Even heel wat anders; Ik heb jullie op zien treden tijdens het bevrijdingsconcert in Huissen en bij een uitvaart in de Huissense Kerk. Lijkt het je niet leuk om een keer een optreden te geven op een zondag middag hier in de Buitenpoort?”

(Slik …. wie ik?) ehm Ja! Super gaaf. “Nou daar moeten we het na de bruiloft dan maar eens een keer rustig over hebben.”

En vanaf die dag is het gaan borrelen in mijn hoofd. (Nu moet ik heel eerlijk toegeven dat dit eigenlijk stiekem wel een wens van me is om ooit zoiets te mogen doen.) Wie had dat ooit gedacht. Zonder die vraag van Herman had ik waarschijnlijk nooit zelf de stap durven wagen om zoiets groots op poten te zetten. Veel te eng. En wie ben ik om een soloconcert te gaan geven? En wie zit daar op te wachten? Maar nu had ik ja gezegd! En nu ga ik het doen ook. Want zo zit ik in elkaar, als ik ja zeg, dan ga ik er ook voor!
Maar ja, waar begin je dan mee. Nu heb ik ooit al wel eens een idee gehad om een soort ‘ode aan de doden’  te zingen. Maar dat klinkt zo dramatisch. En vraag me niet hoe, maar op een gegeven moment kwam de term ‘Hollandse Meesters’ in me op. Vanaf dat moment is het balletje echt gaan rollen. Ik zag het opeens helemaal voor me!

Ik als een Nederlandse meester zing Nederlandstalige overleden artiesten (meesters in hun vak) en combineer dat met de Nederlandse schilderkunst. Ik had nog geen nummer gezongen maar het concept zat al helemaal in mijn hoofd. Toen kwam er een lijstje met artiesten waarvan ik vond dat ze een plekje verdiende in het programma en daarbij een longlist van de mooiste nummers. Maar ja, die lijst werd al snel veel te lang (wie heeft zoiets ook ooit longlist genoemd?) Ik zou zo een trilogie van Hollandse meesters kunnen maken. Dus schrappen!! Maar ja toen bleef er vooral een lange lijst met prachtige ballads over. Nou…. daar zit ook geen hond op te wachten. Dus helaas…. Kill your darlings…. schrappen maar weer en zoeken naar mooie, leuke, grappige en wat vlottere nummers. En volgens mij is dat gelukt.

Toen muzikanten zoeken. Eén iemand had ik al snel in gedachten. Wieke de Keyzer zou mijn pianiste moeten worden. Naast dat het een vriendin is, is het ook nog een heel fijn persoon om mee samen te werken en is ze super muzikaal. Veel van de nummers van mijn lijst zijn niet te verkrijgen op bladmuziek en Wieke kan dat! Die luistert en kan de akkoorden op papier zetten! En wat denk je….. ze wilde!!! Daarnaast vroegen veel nummers om een accordeon. Nou daarmee ken ik ook wel iemand! Collega Caroline Bremer speelde ooit samen met me in een personeelsband! En toen kwam ik een lied tegen met een prachtig intro van een bugel. Dat wil ik ook! Dus mijn trouwe vriend Tom Smits gevraagd! En dan nog percussie. Dat zou ik zelf kunnen doen maar nee….. niet bij mijn eigen concert. Dus Melvin Puijn gevraagd. De slagwerkdocent en dirigent van de slagwerkgroep van Volharding. Geen idee of hij hier tijd voor zou hebben, maar ook hij zei direct ja! (soms zit alles mee!)

En na maanden van teksten stampen en zelf oefenen, weken van repeteren met piano, en een korte periode van repeteren met het combo is het volgende week zo ver. Mijn wens gaat in vervulling! En dat voor een uitverkochte zaal van 180 man! Ongelooflijk! Wat ben ik een gelukkig mens.

Om Toon Hermans te citeren: Dit wordt een dag om lief te hebben, en dag en een jaar om lief te hebben, een jaar en een leven om lief te hebben. Oh er is zo veel!

Geplaatst in Geen categorie

Alles wat je (kuch) niet kunt gebr(kuch)uiken.

Zo irritant! Vlak voor de eerste repetitie met mijn pianiste Wieke als voorbereiding op mijn soloconcert Hollandse Meesters kreeg ik last van een irritante, droge, kriebelhoest. Ach ja… kan gebeuren…. gaat wel weer over. Ik heb nog even…. Maar ja, inmiddels 5 weken verder ga ik me toch wel een beetje zorgen maken. Aanstaande zondag moet ik optreden tijdens het concert van het koor Cantilene in Haalderen. En nog steeds, tijdens iedere repetitie krijg ik gemiddeld per 2 zinnen wel een keer zo’n irritante kuch. Het zijn geen uitgebreide hoestbuien maar wel heel storend.

Nu ben ik al een tijdje aan de hoestdrankjes, keelspray, trachitol en drink ik heel veel water, maar het mag niet baten. Gister maar eens even de dokter gebeld. “Nou meneer, vrijdag hebben we pas ruimte.” WAT? VRIJDAG? Maar zondag is het concert al!!! probeer ik nog, maar het maakte weinig indruk. “De dokter kan eventueel wel bellen.” Nou prima doen we dat! Wie weet kan hij telefonisch ook wel een paardenmiddel voorschrijven. “U wordt tussen 14.00 en 14.30u gebeld!”

Inmiddels was het alweer 16.30u en nog steeds geen telefoontje. Ik terug bellen…. gelukkig een andere assistente. “Oh meneer, wat vervelend. Ik snap er niks van. Maar u kunt morgen om 12.10u wel even langskomen.” Huh!?! Nou ja helemaal goed! Dus vandaag toch maar even langsgegaan. En gelukkig ik heb codeïne voorgeschreven gekregen (had ik zelf ook kunnen bedenken maar ok). Nu maar hopen dat het op tijd genoeg is en ik er zaterdag vanaf ben.

Let’s hope!