Geplaatst in blogs

Oh wat een circus, oh wat een show!

Ergens in 2021 zag ik een oproep voorbij komen. Stichting Talent Ontwikkelplaats Arnhem gaat de musical Evita op de planken brengen. Daarvoor zochten ze mensen die auditie wilden komen doen. Super spannend natuurlijk. Ik heb nog nooit ergens echt auditie voor hoeven doen, maar het borrelde al wel een tijdje.

Al vanaf 1994, toen mijn ouders mij en mijn zus meenamen naar The phantom of the opera in Scheveningen, was ik verkocht. Ik was betoverd door de illusie van het theater. Mensen die zingen, dansen en acteren met prachtige muziek, decors en kostuums. Ik ben mijn ouders nog steeds dankbaar dat ze ons mee namen. Ook de jaren erna gingen we steevast naar de musical in het Circustheater. Van Miss Saigon tot Elisabeth, en van Tarzan tot The Lion King. We gingen ze allemaal af. Inmiddels heb ik 139 musical gezien (ja sorry… ik ben ooit begonnen dat bij te houden 🙈) maar heb ik nooit echt zelf een musical gespeeld. (Dat is trouwens niet helemaal waar. Op de middelbare school heb ik ooit meegedaan aan een musical productie. Later heb ik ook wel een aantal jaar ‘The highlights’ gedaan. Een groep waarmee we hoogtepunten uit musicals zongen en dansten. Maar een rol in een bekende musical spelen stond toch nog wel op een soort van niet bestaand bucketlistje.)

Vorig jaar heb ik ook (online) auditie gedaan voor de musical Rent. Daar mocht ik komen spelen, maar wekelijks repeteren in Hilversum heeft me toch doen besluiten dat niet te gaan doen. Nu was er de kans om een prachtige musical te gaan doen, en ook nog eens vlak in de buurt.
Ik ben dus auditie gaan doen voor de rol van Che. De mannelijke hoofdrol, de verteller/de criticaster, de Antonio Banderas uit de film van 1996.

Gezien de Coronapademie, en het feit dat alle optredens toch stil kwamen te liggen, had ik hier ook wel tijd voor. Dat blijkt inmiddels een beetje anders te liggen. De agenda stroomt momenteel aardig vol. Maar oke, ik heb me opgegeven, 4 nummers voorbereid en auditie gedaan. Tot mijn grote vreugd kreeg ik het bericht dat ik was aangenomen. Hoe vet! Che is echt een gave, pittige en uitdagende rol. Gave muziek om je tanden eens flink in te zetten.

Inmiddels zijn we 2 maanden aan het repeteren met een geweldige club mensen. Het is een enthousiaste en gemotiveerde groep en een fijne crew die ons klaarstoomt voor de uitvoeringen straks. Afgelopen weekend hadden we ons eerste repetitie weekend. 2 Dagen lang zijn we bezig geweest met het zetten van de eerste akte. Muzikaal staat alles in de grondverf en nu zijn we dus ook op de vloer gaan spelen. Wie staat waar? Waar kom je op? Wat moet je doen? En… nu komt het moeilijkste… zoveel mogelijk uit je hoofd! Het zijn heel wat teksten, maar langzamerhand komt het er beetje bij beetje in. Gelukkig hebben we nog tot november de tijd. En die tijd gaan we zeker nodig hebben, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het een prachtige voorstelling gaat worden.

4 november speel ik de première in het Posttheater in Arnhem. Dat weekend zijn we daar nog 3 keer te zien. Het weekend erna spelen we in de Lindenberg in Nijmegen. Ik ga jullie natuurlijk tegen die tijd nog tot vervelends toe spammen met alle info over kaartverkoop. Maar dan kun je die weekenden vast in de agenda noteren! Hihi.

Ik duik zo de bladmuziek weer in en ga vanavond weer lekker door met repeteren!

HOME

Geplaatst in blogs

Druk? Wat is druk? Wanneer ben je druk?

Hoi!”
“Hoi”
“Hoe gaat het met je?”
“Goed hoor….. druk! Met jou?”
“Ja…. ook druk!”

Dit is zo maar de start van 80% van de gesprekken die ik hoor, zie en voer met mensen. Iedereen is druk! 
Maar wat is druk? Is druk uit te drukken 😉 in een aantal uren dat je bezig bent in de week? 
Is het de hoeveelheid werkzaamheden? Is het de aard van de werkzaamheden? Of zijn we gewoon allemaal druk als een soort mode verschijnsel? Moet je ‘druk’ zijn om iets voor te stellen?

Ik weet het allemaal niet zo goed.

Ik krijg heel vaak de vraag of opmerking van anderen dat ik zo verschrikkelijk druk ben. “Waar haal je de tijd vandaan om al die dingen te doen?” “Ben jij ook wel eens thuis?” “Doe jij ook wel eens niets?” Allemaal vragen die ik regelmatig te horen krijg. En ik vind het heel lief hoor. Want blijkbaar maken mensen zich zorgen om mij, en ze zijn altijd goed bedoeld. Maar tja, dan vraag ik me af; wat is druk en is druk goed of slecht?

Ik vind het heerlijk om druk te zijn. (Even voor de duidelijkheid, het gaat hier niet over hyperactief ofzo…. Mensen dachten vroeger nog wel eens als ze mij zagen optreden met mijn toenmalige dweilorkest dat ik ADHD had. Ooit kwam ik eens een man tegen in Kroatië die mij herkende als die hyperactieve muzikant en na een week camping kwam hij stomverbaasd naar me toe met de opmerking dat ik zo rustig was op vakantie. Hij had altijd gedacht dat ik ADHD had!)

Maar het bezig zijn met veel verschillende dingen vind ik dus fijn!
Ik werk 4 dagen in de week in het onderwijs. En tja… het onderwijs is een drukke baan. Ik hoef het vast niet te hebben over werkdruk in het onderwijs, daar is genoeg over gezegd. Maar om dat vol te houden heb ik het juist nodig om een andere uitlaatklep te hebben. Voor mij is dat zingen, presenteren en het bespelen van percussie, en leuke dingen doen met mijn gezin en vrienden. Dat is wat mij energie geeft, waar ik heel blij van wordt! Ik vind het helemaal niet erg om ‘s avonds na een werkdag achter de computer te duiken om presentaties voor te bereiden, voorstellingen te bedenken of liedjes te studeren.
Ik gebruik mijn dagelijkse ritjes van huis naar Zevenaar om liedteksten te studeren met mijn voorgeprogrammeerde spotify lijstjes. 
En het allerliefst sta ik in het weekend op het podium om mijn passie te kunnen delen met het liefst zoveel mogelijk mensen. Om nog meer inspiratie op te doen ga ik ook nog eens heel graag naar het theater met leuke mensen en mag ik daar ook nog eens mijn mening over geven in de vorm van een online recensie. 

En ja ben ik dan druk? Nee… Want volgens mij is druk een gevoel. Druk is niet uit te drukken in uren of aantal taken. Ik doe heel veel dingen, maar alleen dingen die ik heel leuk vind. En door mijn GRIP ben ik heel bewust bezig met mijn bezigheden, doelen, passie, planning, taken e.d. 

De maand februari is voor mij een maand die je, kijkend naar mijn agenda, zou kunnen bestempelen als rustig. Ik heb maar één optreden met The Musical Night, maar deze maand voelt heel druk. Het is een piekmaand in het onderwijs. Cito-toetsen, rapporten maken, overdrachtsdossiers voor middelbare scholen, adviesgesprekken groep 8, driehoeksgesprekken groep 7, groepsplannen maken en dan ook nog de klas draaien met alle dagelijkse beslommeringen. En dat allemaal in mijn 4 werkdagen! Dat voelt als druk. 

Gelukkig weet ik dat februari een piekmaand is op school en kan ik daar rekening mee houden met alle andere werkzaamheden. Op mijn vrije maandag werk ik aan rapporten i.p.v. aan concerten en de weekenden gebruik ik om bij te tanken na een pittige werkweek. 

En vanaf maart, als ik het in de klas weer een beetje rust krijg ga ik weer los. Er staan alweer 9 optredens in de agenda in 3 maanden tijd. Zie ik daar tegenop…. nee ik heb daar nu alweer zin in!

Dus mensen… laten we elkaar niet meer vragen of vertellen hoe druk we zijn. Maar vraag aan elkaar of we happy zijn? En is het antwoord: nee! Doe daar dan wat aan!