Blogs

Geplaatst in blogs

Hollandse Meesters in het theater

Het is feit…… na mijn geweldige avontuur van November vorig jaar, toen ik voor het eerst een eigen solo programma mocht spelen in de Buitenpoort in Huissen ga ik dit jaar spelen in een heus theater!

Al vrij snel na het optreden in Huissen kwamen er vragen van mensen die er niet bij konden zijn of ik het nog een keer ergens ging opvoeren. Ook kreeg ik regelmatig te horen van mensen: “goh, dit zou je eigenlijk in het theater moeten doen!” Tja en dat begon toch wel een beetje te kriebelen. Want hoe gaaf zou dat zijn? Hollandse Meesters in het theater. Op een groot podium met mooie belichting en alles erop en eraan.

Vanaf dat moment is er een zaadje geplant ergens in mijn hoofd en die is gaan groeien. Dus dan begint het denkwerk en het rekenwerk! Is dat serieus mogelijk? Wat gaat dat kosten? Wat zijn de risico’s? En ach… soms moet je ook gewoon risico’s nemen. Dus ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben het avontuur opnieuw ingestapt. Gelukkig was mijn combo ook gelijk enthousiast en kreeg ik spontaan nog een aanmelding van een extra muzikant voor in het combo. En nu kan  ik er niet meer omheen. Op zaterdagavond 17 november 2018 speel ik een vernieuwde Hollandse Meesters in Theater de Kik in Elst. Ik ben zeer welkom ontvangen door eigenaar Henk Hesseling die ik nog kende van lang geleden. Hij was erg enthousiast!

Zelfs zo enthousiast dat ik de gelegenheid kreeg om onlangs te komen spelen op de presentatie avond van het nieuwe seizoen voor sponsors en vrienden van het theater. Tijdens deze avond heb ik een blokje van 15 minuten mogen spelen met mijn combo om een beeld te geven van onze voorstelling.

Dit vond ik rete spannend. Want wat je normaal probeert op te bouwen in twee uur tijd moet je nu met vier nummers proberen representatief neer te zetten. En moet je proberen de zaal mee te krijgen. Maar wat was dit gaaf. Al bij de eerste medley deed een uitverkocht theater enthousiast mee. Er werd meegezongen, gelachen en flink gereageerd op vragen aan het publiek. En ook achteraf veel mensen gesproken die 17 november al in de agenda hebben gezet.

Wat gaan we doen? We gaan het programma dat we hebben gespeeld in Huissen verder finetunen. Wat werkte wel, wat werkte minder? Welke nummers kunnen eruit en welke nummers moeten er in. Nog meer diversiteit en interactie. Maar gelukkig blijven heel veel mooie en leuke liedjes er ook gewoon in.

We zitten nog volop in de brainstorm fase dus alle ideeën zijn welkom. Laat hieronder gerust een reactie achter met namen van artiesten of liedjes die absoluut niet mogen ontbreken met als enige voorwaarde: Het moeten liedjes zijn van overleden, Nederlandstalige zangers, zangeressen, tekstschrijvers of componisten zijn. Ik ben heel benieuwd of jullie mijn lijstje nog verder kunnen aanvullen…..

Maak me gek!

Geplaatst in blogs

Nieuws schooljaar, nieuwe uitdaging!

Het hoge woord mag eruit! Vanaf schooljaar 2018 – 2019 zal ik niet meer werkzaam zijn op IKC het Drieluik in Huissen. Wat een gek idee! Een paar maanden geleden vierde ik nog mijn 12,5 jarig jubileum op deze geweldige school. Dat was een mijlpaal maar ook het moment dat ik besefte hoe lang ik eigenlijk al aan deze school verbonden ben. Het voelt bijna als thuis. Op één collega na ben ik de langst zittende leerkracht op school. Op één lokaal na heb ik in alle lokalen gezeten. Ik heb bijna alle groepen gedraaid van kleuters tot en met groep 8.

Daarnaast heb ik heeeeel veel collega’s zien komen en gaan. Stuk voor stuk lieve mensen waarmee ik fijn heb samengewerkt. Waarmee ik veel heb gelachen en waarvan ik sommige gelukkig ook nog steeds tegenkom/spreek al dan niet digitaal.

Verder heb ik vele rollen mogen vervullen op school. Van methode onderzoek tot coördinator van wereldoriëntatie, van projectleider hoog- en meerbegaafdheid tot ICT projectleider e.d. Ook heb ik dit en vorige schooljaar mogen proeven aan de rol van directeur als waarnemend directeur. Een periode waarin ik ontzettend veel geleerd heb.

Tot slot heb ik vooral honderden kinderen zien komen als 4 jarige en zien vertrekken als pubers.

Wat is het leuk om kleuters in je klas te krijgen die je 8 jaar later weer in de klas hebt als ze in groep 8 zitten. Wat heb ik geweldige gesprekken mogen voeren met kinderen die hun ziel en zaligheid bloot durven geven aan de meester. Kinderen die je echt nodig hebben. Die met hun problemen bij je komen en voor wie je echt iets essentieels kunt betekenen. Kinderen die op de middelbare school zitten en nog terug komen om je te bedanken. Ouders die met tranen in de ogen bij je komen om je te bedanken voor de steun. Of kinderen die in het weekend thuis voor je deur staan omdat ze je hulp nodig hebben omdat het thuis niet gaat. Stuk voor stuk herinneringen aan het Drieluik die ik nooit meer zal vergeten.

Er zijn zelfs oud-leerlingen die alweer kinderen op ons IKC hebben. (oei dan wordt je echt oud hihi)

Zoals ik al zei besefte ik me bij het vieren van mijn 12,5 jarig jubileum hoelang die periode is geweest. Periodes van hoogte en diepte punten. En dat maakte ook dat ik de behoefte kreeg om eens verder te gaan kijken. Ik heb bij mijn stichting aangegeven dat ik open stond voor een overplaatsing naar een andere school binnen De Linge. Maar voordat ik daar het gesprek over heb kunnen voeren kreeg ik een appje. Een oud directeur van Het Drieluik vroeg of ik het zag zitten om de overstap te maken naar IKC De Wissel in Zevenaar. Hij had een vacature! Het is alsof hij het wist. Alsof het zo moest zijn!

Dat heb ik vaker. Soms komen er dingen op mijn pad en dan moet ik daar gewoon voor gaan. Soms kan ik eindeloos twijfelen over wat ik moet gaan doen. Durf ik geen keuzes te maken voor verandering. Kies ik voor de makkelijke weg. Maar op het moment dat er dingen op mijn pad komen lijken al die twijfels als sneeuw voor de zon te verdwijnen. Dan voel ik een intrinsieke motivatie en overtuiging en ga ik er gewoon voor. En dan ook helemaal! En zo ook in dit geval. Nog dezelfde week zat ik in Zevenaar om de school te bekijken en een week later met collega’s om nader kennis te maken en waren we van twee kanten overtuigd! Deze samenwerking gaan we aan! En ik heb er zin in! Natuurlijk met een dubbel gevoel.

Ik ken elke steen van het drieluik, weet alles te vinden. Ben de vraagbaak van menig collega en vind het ook fijn om deze rol te kunnen vervullen maar al die zekerheid en veiligheid gooi ik maar eens overboord voor een nieuwe uitdaging. Om zelf eens de persoon te zijn die de vragen stelt en het niet weet. Om mezelf weer te moeten bewijzen en om mijn opgedane kennis en ervaring weer in te kunnen  zetten in een nieuwe omgeving. Ik heb er zin in!

Nog even aan paar weekjes na de mei vakantie een geweldige periode afsluiten. Even een school verhuizen, even een paar weekjes in een net gerevitaliseerd schoolgebouw zitten. Even een stel enthousiaste kleuters klaarstomen voor groep 3, even een groep 8 musical helpen instuderen en tot slot even afscheid nemen van heel veel lieve kinderen / ouders maar vooral van een geweldig team met alleen maar lieve / gezellige collega’s die ik enorm ga missen!

Geplaatst in blogs

Africa here we come!

Wat misschien niet iedereen van mij weet is dat ik ergens diep van binnen een aantal Afrikaanse genen moet hebben.

Vanaf kleins af aan ben ik gefascineerd door Afrika. Als kleine jongen was ik verknocht aan het Afrika museum in Berg en Dal. Als we op zondagmiddag niet wisten wat we moesten gaan doen en ik mocht kiezen…. dan koos ik het Afrika museum. Op een gegeven moment was het zelfs zo erg dat ik de rondleiding uit mijn hoofd kende.

Waar het vandaan komt weet ik niet maar het fascineert me. Vanaf mijn vroege jeugd wist ik dat ik ooit eens een reis wilde maken naar Afrika. Dat leek een onmogelijke wens maar naar jaren sparen ben ik in 2005, na het afronden van de Pabo, een rondreis gaan maken door Afrika. In een groep met mensen waar ik niemand kende ben ik gaan reizen van Kaapstad naar Nairobi. We doorkruiste 8 landen in onze jeep. Een onvergetelijke ervaring! En al snel was duidelijk… dit zou niet de laatste keer zijn. In 2007 ben ik (nu samen met Hanneke) samen met mijn goede vrienden Tom en Dianne op rondreis geweest in Zuid-Afrika en Swaziland. Auto huren en rijden maar. Super spannend maar dan leer je wel het echte Afrika kennen. In 2009 ging ik weer, dit keer met zijn tweeën. Met behulp van Brenda Moot van Brendafrica hebben we een reis uitgestippeld door Tanzania en Zanzibar. Met een guide en een kok trokken we de door nationale parken van Tanzania. O.k beetje decadent maar oh zo fijn. Na een lange dag safari lekker op de campsite aankomen waar de tent al is opgezet en het eten staat te pruttelen boven een vuurtje.

Na 2009 bleef het even rustig met de Afrika plannen. (Alhoewel ook een rondreis door Marokko en door Egypte is natuurlijk het Afrikaanse continent.) Maar toen kwamen de kinderen en was het even gedaan met de verre reizen. Maar één (nou ja één!?) Afrika-wens had ik nog wel. Al sinds mijn eerste reis in 2005 zei mijn vader dat hij ook wel eens naar Afrika zou willen. Maar in de praktijk kwam dit er toch niet van. Mijn moeder vindt het toch allemaal wel spannend en duur. Maar ja de wens van mijn vader was er nog steeds. Dus ik dacht… dan ga ik toch samen met hem. Tja en als je dat graag wilt doen moet je ook niet te lang wachten. Nu zijn we beide fit en gezond en zijn de omstandigheden zo dat we kunnen gaan dus waarom langer uitstellen? En tussen de dag dat ik hem vroeg of hij het zag zitten en het boeken van de reis zaten slecht enkele weken. En nu is het definitief! Eind juli vertrek ik met mijn eigen paps in het vliegtuig naar Nairobi voor 17 nu al onvergetelijke dagen. Van townships in Nairobi, tot de hoogste berg van Kenia, naar mooie meren, landschappen, bijzondere volken en natuurlijk prachtige nationale parken met als hoogtepunt de Masai Mara.

We reizen weer met dezelfde Brendafrica die samen met ons een mooie reis heeft samengesteld. Weer gaat er een guide en een kok mee en trotseren vader en zoon de Afrikaanse wildernis.

En nu het geboekt is begint het echt weer te kriebelen. Ik heb wel vaker momenten van heimwee naar Afrika. Ik kan niet wachten om de (eigenlijk toch wel vieze) geuren van de Afrikaanse stad te ruiken, de stralende gezichten van de mensen, de vriendelijkheid, de culturen, de mooie landschappen, uitgestrekte grasvlaktes, de verscheidenheid aan dieren en het gevoel opnieuw te herbeleven.

Africa here we come!

HOME

Geplaatst in blogs

Nieuwe uitdaging

Na het jaar 2017 die veel in het teken stond van zingen, presenteren en percussie spelen gaat 2018 een jaar worden met ook nieuwe onderwijs uitdagingen. Zo zijn we twee weken geleden met mijn school (IKC Het Drieluik in Huissen) verhuisd naar een andere, tijdelijke, locatie. Op dit moment wordt ons pand gerevitaliseerd (jaja, dat klinkt even chique he! Je mag ook ‘opgeknapt’ zeggen!) Over een aantal maanden is dat klaar en verhuizen we weer terug. Een helse onderneming.

Maar behalve dat ben ik vorige week ook begonnen aan mijn nieuwe baan bij curriculum.nu. In opdracht van het ministerie van onderwijs werk ik samen met 17 andere leerkrachten uit het basis- en voortgezet onderwijs en met schoolleiders aan het onderwijs van de toekomst. Met mijn ontwikkelteam gaan we een visie schrijven, grote opdrachten maken en bouwstenen aanleveren voor de nieuwe kerndoelen en eindtermen voor het domein Mens & Maatschappij. Dus wat moeten kinderen in het basisonderwijs en leerlingen in het voortgezet onderwijs kennen en kunnen als het gaat om Aardrijkskunde, Geschiedenis, Economie, Maatschappijleer en Filosofie. Het is inmiddels alweer 10 jaar geleden dat die doelen zijn opgesteld. Maar inmiddels is de maatschappij zo veranderd dat het tijd wordt om opnieuw kritisch te kijken wat de komende generatie nodig heeft om zich staande te houden in deze nieuwe veranderende wereld.

Vorige week zijn we toegesproken door Minister Arie Slob die ons ons succes wenste met deze belangrijke, unieke en lastige taak. Daarnaast kregen we een lezing van neurowetenschapper Erik Scherder. Ook hebben we kennis gemaakt met de scholen die ons in de komende periode van feedback gaan voorzien.

Afgelopen week hebben we ons met ons ontwikkelteam drie dagen opgesloten in het Centraal Museum in Utrecht om samen tot een aanzet te komen van onze visie op Mens & Maatschappij. En ik moet zeggen… dat was een klus. Het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs zijn twee totaal verschillende werelden. Daarnaast hebben we een aantal leidende principes meegekregen. Onze missie is om samenhang te creëren tussen de vakken, om de overladenheid in het onderwijs terug te dringen, om voldoende houvast te bieden aan de scholen, en een goede doorgaande lijn van 4 tot 18 jaar. Daarnaast moet het ook toekomst gericht zijn. Kortom….genoeg stof om over na te denken en om over te discussiëren.

Na anderhalve dag, moet ik eerlijk zeggen, had ik er nog een hard hoofd in of we er in die drie dagen uit zouden komen. Maar aan het eind van de tweede dag waren we allemaal stomverbaasd. We hadden gewoon een visie in grote lijnen op papier staan. De derde dag hadden we nog om aan te scherpen. Na drie dagen (van 9.00u tot 19.30u) overleggen wordt nu onze eerste aanzet tot een visie op het vakgebied volgende week gepresenteerd op onze site www.curriculum.nu 
Daarna komt een spannende periode. Hoe gaat het land hier op reageren? Er zullen veel reacties komen, dat mag en moet ook. Aan ons de schone taak om die te inventariseren en mee te nemen in het aanscherpen van ons resultaat.

Voor mij waren de afgelopen drie dagen intensief maar ongelooflijk leerzaam. Mijn woordenschat is enorm uitgebreid en mijn kijk op onderwijs enorm verrijkt. Ik verheug me op de komende drie keer dat wij weer drie dagen bij elkaar mogen komen om verder te gaan aan deze unieke kans.

(over 8 jaar gaan mijn kinderen mij nog eens kwalijk nemen wat wij in 2018 hebben bedacht… “pap……. nu moet ik weer een onderzoek doen over duurzame ontwikkeling! Zo saai! hahahah)

obeya

HOME

Geplaatst in blogs

Trots, blij en gelukkig!!

Ik weet niet waardoor het komt (misschien ben ik snel verveeld, misschien kan ik geen keuzes maken of misschien wil ik heel niet anders) maar wat vind ik het heerlijk om zoveel verschillende dingen te mogen doen. Wat ben ik een bevoorrecht mens dat ik steeds weer mag deelnemen aan zoveel prachtige projecten met zulke geweldige mensen.

Na een periode van veel zingen, stampen van teksten en de bijbehorende stress kon ik me de laatste tijd weer vooral richten op mijn andere passie; percussie!

En wat is er gaver dan in dit te kunnen doen in het combo van mijn eigen vrouw ( Ja ik mag tegenwoordig vrouw zeggen). Samen met drie andere top muzikanten en twee andere top vocalisten. Wat blijven al die prachtige percussie instrumenten toch een verrijking voor welke muziek dan ook. Zoals ik altijd zeg: als je het weg laat mist niemand het maar als je het toevoegt……

Vooral mijn houten kistje (cajon) blijft een favorietje. Deze recente aanwinst heeft zijn investering al dubbel en dwars terug verdiend in spel plezier. Wat klinkt hij toch lekker!

Het repertoire van het concert van Hanneke was heerlijk om te mogen spelen. Ook in de nummers van Miriam Venema en Ton Sieben konden we lekker los gaan. Maar naast het genieten van het mogen spelen met deze toppertjes heb ik vooral een middag apetrots zitten wezen. Al helemaal bij het toegift.

Het heeft wat “bloed” zweet en tranen gekost maar wat deed ze dit geweldig!

Ik ben een gezegend mens!!!

En nu: op naar de volgende uitdagingen: mijn deelname aan curriculum.nu en mijn tweede uitvoering van : Hollandse meesters in Angeren!

En omdat ik zo trots ben; deze is voor haar!

(Foto: Mieke van Raay)

Geplaatst in blogs

2017: een meesterlijk jaar!

Terwijl er op radio 2 de top2000 alweer over de helft is, en iedereen al druk aan het piekeren is over de goede voornemens voor 2018 blik ik zelf graag even terug op 2017! Want wat voor een prachtig jaar was dat! Ik durf met recht te zetten dat dit voor mij persoonlijk een jaar is geweest die ik niet snel zal vergeten.

Het jaar startte met alle voorbereidingen voor ons huwelijk. Al had ik Hanneke al 2 jaar eerder ten huwelijk gevraagd….. in ons geval kwam van uitstel geen afstel.

En tijdens de voorbereidingen hadden we een gesprek met de Buitenpoort waar de vraag kwam of ik niet een keer een concertje wilde geven op een zondag middag. Het antwoord op die vraag is inmiddels bekend. En toen begon het balletje te rollen. In eens kwamen er dit jaar van verschillende kanten dingen op mijn pad.

Ik mocht theatergroep augustus weer begeleiden in het combo, ik presenteerde en jureerde een slagwerk festival, in zong legends of pop tijdens een concert, ik trad op in de musicalvoorstelling van De Hightlights in Arnhem, ik presenteerde/zong en dans bij een revueconcert in Angeren, ik werd gevraagd om deel te nemen in het combo van theatermaakster Jolien Kistemaker, zong samen met Hanneke bij een concert van Cantilene. Ik presenteerde een concert van Meander in de Theaterkerk, speelde als gastmuzikant mee met Volharding en recenseerde 9 musical voorstellingen.

Daarbij was dit ook nog het jaar met veel ontwikkelingen op mijn werk in het onderwijs. Zo werd ik in april gevraagd waarnemend directeur te worden van IKC Het Drieluik aangezien onze directeur zou vertrekken. Dat heb ik vervolgens ruim een half jaar gedaan. Daarnaast heb ik afgelopen maanden onze nieuwe interim ingewerkt, en daarnaast heel veel verschillende werkzaamheden uitgevoerd op school. Van invallen in uiteindelijk iedere klas tot het begeleiden van vluchteling kinderen op school  tot het maken van nieuwe beleidsplannen. En tot slot ben ik afgelopen maand aangenomen bij Curriculum.nu. (www.curriculum.nu) En mag ik het komende jaar in een team van 14 personen me gaan buigen over de bouwstenen van een nieuw onderwijs curriculum voor het profiel Mens en Maatschappij. Ofwel de vakken Aardrijkskunde, geschiedenis, economie en maatschappijleer. In vier keer een driedaagse en daarnaast een dag in de week ga ik daar mijn hoofd over buigen. Een verantwoordelijke en unieke uitdaging. Voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis gaat het onderwijs curriculum bedacht worden door mensen uit het onderwijs zelf. En het is een eer om uit ruim 1000 mensen geselecteerd te worden!

En tussen al die dingen door ben ik ook nog eens de meest trotse vader van mijn twee prachtige kinderen en de man (ja ik mag nu man zeggen) van mijn lieve echtgenote en zijn we allemaal gezond! Wat wilt een mens nog meer!

Kortom: voor mij was dit een TOP jaar! Ik vind het bijna jammer om afscheid te moeten nemen van je: 2017!

Maar toch! We gaan erop proosten! Iedereen een fijne jaarwisseling en alle goeds voor 2018!

 

Geplaatst in blogs

We zullen doorgaan…

Om mijn blog maar direct met een citaat van Ramses Shaffy te beginnen….. we zullen doorgaan!

Het is toch best fijn om naar een lange periode van constant dezelfde 23 nummers luisteren er inmiddels ook ruimte is gekomen voor andere muziek. Ik luister in de auto weer radio in plaats van alleen maar de Hollandse meester playlist in spotify. En ik moet zeggen… er is weer best veel mooie nieuwe muziek verschenen het afgelopen half jaar 😉
Inmiddels ben ik ook zover dat mijn dromen ergens anders over gaan dan liedteksten, en dat ik niet meer om 3 uur ’s nachts wakker wordt met zing, vecht, huil, lach werk en bewonder in mijn hoofd.

Inmiddels heb ik ook weer heel veel andere leuke dingen in mijn agenda staan. Zo mag ik morgen een themaconcert van zangvereniging Meander presenteren in de prachtige Theaterkerk in Bemmel. (ik aas nog steeds op deze lokatie…misschien morgen maar weer een balletje opgooien!) Dus afgelopen week heb ik research gedaan naar achtergronden van hun repertoire en gezocht naar de link met het thema duurzaamheid!

Ondertussen komen er ook leuke aanvragen binnen voor optredens naar aanleiding van het concert. Ga ik me weer voorbereiden voor het spelen in het combo met theatermaakster Jolien Kistemaker en komt er een nieuwjaarsconcert aan van muziekvereniging Volharding waar ik mijn medewerking aan ga verlenen. En natuurlijk het concert van Hanneke 21 januari waar ik mee mag spelen in het combo! (kaarten zijn nog hier te reserveren) Ik zeg: lekker divers! Daarnaast wacht ik ook nog op een reactie van een gesprek dat ik een paar weken geleden heb gevoerd… maar daarover later wellicht meer.

Wat heb ik toch een leuk leven!

Geplaatst in blogs

na één week!

Begon mijn vorige blog nog met: Nog één week…inmiddels zijn we al weer een week na het concert. En nog steeds zit een beetje op mijn roze wolk. Wat was het ongelooflijk leuk, fijn en kicken om daar te staan afgelopen zondag.

Na een half jaar van voorbereiding kwam alles bij elkaar. In je hoofd zit een beeld zoals het er uiteindelijk allemaal uit moet komen te zien, en ik moet eerlijk zeggen…het overtrof alles.

Zo gingen we er stiekem van uit dat zo’n 10 a 20% van de reserveringen waarschijnlijk niet zou komen. Maar niets was minder waar. In plaats van 180 mensen waren er zelfs zo’n kleine 200 mensen.

Voor aanvang werd het nog even spannend. Na dagenlang achter de computer te hebben gezeten om een mooie presentatie te maken bij het concert leek tot 15 minuten voor aanvang de techniek niet mee te willen werken. Maar gelukkig was daar Klaas. De man die niet opgeeft voor hij het voor elkaar heeft. En uiteindelijk lukte het…..helaas niet helemaal zoals bedacht. De overgangen werkte niet, het tempo klopte niet helemaal en de lettertypes waren anders dan bedacht …. maar ….. de beelden waren te zien. Ook het licht ging volledig zijn eigen gang. Zo was ik het ene moment een hulk, en dan weer een smurf, maar dat mocht de pret niet drukken. Verder ging er namelijk alleen maar heel veel goed! Het publiek reageerde geweldig. Er werd spontaan en luidkeels meegezongen en gereageerd. Dat bezorgde me echt kippenvel momentjes. Ook het combo heeft alle liedjes naar een hoger plan getild!
Ook wilde ik heel graag schilderijen van “echte Hollandse meesters” als decorstukken gebruiken, maar waar vind je die? En toen was daar de Woonexpress in Duiven. Zij hadden canvasdoeken met het melkmeisje, het meisje met de parelde zonnebloemen en de nachtwacht. Deze laatste was alleen 120 x 150cm. En dat past dan weer niet in je auto. Beetje jammer. Maar ook daar was klaas weer! Dus met een geleende auto en wat pas en meet werk kon ik de canvasdoeken kosteloos lenen!

Ik ben iedereen zo dankbaar. Ook de grote stroom aan reacties via mail, app en social media waren hartverwarmend. Dat heeft mij gesterkt in het idee dat dit niet de laatste keer mag zijn. Dus nu komt de volgende uitdaging! Ik zou heel graag mijn Hollandse Meesterconcert nog op andere locatie(‘s) uitvoeren. Heb je ideeën, suggesties op aanvragen? Laat het me weten! (Theaterkerk bemmel….je mag altijd bellen! 😉

Ik zeg: delen / liken en vooral doorvertellen!

 

Geplaatst in blogs

Nog één week!!!!!

Ongelooflijk! Ik kan het nog steeds bijna niet geloven. Ruim een half jaar geleden zat ik samen met Hanneke in de Buitenpoort om onze bruiloft voor te bereiden met Herman (eigenaar Buitenpoort). Na het gesprek zei hij opeens: “Even heel wat anders; Ik heb jullie op zien treden tijdens het bevrijdingsconcert in Huissen en bij een uitvaart in de Huissense Kerk. Lijkt het je niet leuk om een keer een optreden te geven op een zondag middag hier in de Buitenpoort?”

(Slik …. wie ik?) ehm Ja! Super gaaf. “Nou daar moeten we het na de bruiloft dan maar eens een keer rustig over hebben.”

En vanaf die dag is het gaan borrelen in mijn hoofd. (Nu moet ik heel eerlijk toegeven dat dit eigenlijk stiekem wel een wens van me is om ooit zoiets te mogen doen.) Wie had dat ooit gedacht. Zonder die vraag van Herman had ik waarschijnlijk nooit zelf de stap durven wagen om zoiets groots op poten te zetten. Veel te eng. En wie ben ik om een soloconcert te gaan geven? En wie zit daar op te wachten? Maar nu had ik ja gezegd! En nu ga ik het doen ook. Want zo zit ik in elkaar, als ik ja zeg, dan ga ik er ook voor!
Maar ja, waar begin je dan mee. Nu heb ik ooit al wel eens een idee gehad om een soort ‘ode aan de doden’  te zingen. Maar dat klinkt zo dramatisch. En vraag me niet hoe, maar op een gegeven moment kwam de term ‘Hollandse Meesters’ in me op. Vanaf dat moment is het balletje echt gaan rollen. Ik zag het opeens helemaal voor me!

Ik als een Nederlandse meester zing Nederlandstalige overleden artiesten (meesters in hun vak) en combineer dat met de Nederlandse schilderkunst. Ik had nog geen nummer gezongen maar het concept zat al helemaal in mijn hoofd. Toen kwam er een lijstje met artiesten waarvan ik vond dat ze een plekje verdiende in het programma en daarbij een longlist van de mooiste nummers. Maar ja, die lijst werd al snel veel te lang (wie heeft zoiets ook ooit longlist genoemd?) Ik zou zo een trilogie van Hollandse meesters kunnen maken. Dus schrappen!! Maar ja toen bleef er vooral een lange lijst met prachtige ballads over. Nou…. daar zit ook geen hond op te wachten. Dus helaas…. Kill your darlings…. schrappen maar weer en zoeken naar mooie, leuke, grappige en wat vlottere nummers. En volgens mij is dat gelukt.

Toen muzikanten zoeken. Eén iemand had ik al snel in gedachten. Wieke de Keyzer zou mijn pianiste moeten worden. Naast dat het een vriendin is, is het ook nog een heel fijn persoon om mee samen te werken en is ze super muzikaal. Veel van de nummers van mijn lijst zijn niet te verkrijgen op bladmuziek en Wieke kan dat! Die luistert en kan de akkoorden op papier zetten! En wat denk je….. ze wilde!!! Daarnaast vroegen veel nummers om een accordeon. Nou daarmee ken ik ook wel iemand! Collega Caroline Bremer speelde ooit samen met me in een personeelsband! En toen kwam ik een lied tegen met een prachtig intro van een bugel. Dat wil ik ook! Dus mijn trouwe vriend Tom Smits gevraagd! En dan nog percussie. Dat zou ik zelf kunnen doen maar nee….. niet bij mijn eigen concert. Dus Melvin Puijn gevraagd. De slagwerkdocent en dirigent van de slagwerkgroep van Volharding. Geen idee of hij hier tijd voor zou hebben, maar ook hij zei direct ja! (soms zit alles mee!)

En na maanden van teksten stampen en zelf oefenen, weken van repeteren met piano, en een korte periode van repeteren met het combo is het volgende week zo ver. Mijn wens gaat in vervulling! En dat voor een uitverkochte zaal van 180 man! Ongelooflijk! Wat ben ik een gelukkig mens.

Om Toon Hermans te citeren: Dit wordt een dag om lief te hebben, en dag en een jaar om lief te hebben, een jaar en een leven om lief te hebben. Oh er is zo veel!

Geplaatst in Geen categorie

Alles wat je (kuch) niet kunt gebr(kuch)uiken.

Zo irritant! Vlak voor de eerste repetitie met mijn pianiste Wieke als voorbereiding op mijn soloconcert Hollandse Meesters kreeg ik last van een irritante, droge, kriebelhoest. Ach ja… kan gebeuren…. gaat wel weer over. Ik heb nog even…. Maar ja, inmiddels 5 weken verder ga ik me toch wel een beetje zorgen maken. Aanstaande zondag moet ik optreden tijdens het concert van het koor Cantilene in Haalderen. En nog steeds, tijdens iedere repetitie krijg ik gemiddeld per 2 zinnen wel een keer zo’n irritante kuch. Het zijn geen uitgebreide hoestbuien maar wel heel storend.

Nu ben ik al een tijdje aan de hoestdrankjes, keelspray, trachitol en drink ik heel veel water, maar het mag niet baten. Gister maar eens even de dokter gebeld. “Nou meneer, vrijdag hebben we pas ruimte.” WAT? VRIJDAG? Maar zondag is het concert al!!! probeer ik nog, maar het maakte weinig indruk. “De dokter kan eventueel wel bellen.” Nou prima doen we dat! Wie weet kan hij telefonisch ook wel een paardenmiddel voorschrijven. “U wordt tussen 14.00 en 14.30u gebeld!”

Inmiddels was het alweer 16.30u en nog steeds geen telefoontje. Ik terug bellen…. gelukkig een andere assistente. “Oh meneer, wat vervelend. Ik snap er niks van. Maar u kunt morgen om 12.10u wel even langskomen.” Huh!?! Nou ja helemaal goed! Dus vandaag toch maar even langsgegaan. En gelukkig ik heb codeïne voorgeschreven gekregen (had ik zelf ook kunnen bedenken maar ok). Nu maar hopen dat het op tijd genoeg is en ik er zaterdag vanaf ben.

Let’s hope!